هدف: بیشترین خطر بعد پیوندقلب بویژه در سال اول، عفونت و یا رد پیوند است.  تنظیم دوز داروها برای جلوگیری از  عفونت و  همزمان جلوگیری از  رد پیوندبا کمک نتایج بیوپسی حاصل می شود

• تشخیص زودهنگام رد پیوند قلبی (چه سلولی و چه آنتی‌بادی‌واسطه)
• ارزیابی عوارض داروهای سرکوب ایمنی (مثل سمیت دارویی)
• بررسی سایر علل اختلال عملکرد پیوند (مثل عفونت یا فیبروز مزمن)

روش انجام (تکنیک بیوپسی)

1. بیمار در وضعیت درازکش (supine) قرار می‌گیرد.
2. تحت بی‌حسی موضعی، یک کاتتر بیوپسی‌گیر (bioptome) از طریق:  ورید ژوگولار راست (شایع‌ترین مسیر)، یا  ورید فمورال یا ساب‌کلاوین  وارد قلب می‌شود.
3. بیوپتوم به بطن راست هدایت می‌شود و از سپتوم بین‌بطنی ۳ تا ۵ نمونه کوچک (هرکدام ۱–۲ میلی‌متر) گرفته می‌شود.
4. نمونه‌ها در فرمالین ثابت شده و برای بررسی پاتولوژی (هیستوپاتولوژی و گاهی ایمونوهیستوشیمی) ارسال می‌شوند.

خطرات احتمالی:

• آریتمی‌های بطنی یا بلوک AV
• سوراخ شدن دیواره قلب و تامپوناد قلبی (نادر ولی خطرناک)
• خون‌ریزی یا ترومبوز در محل ورود کاتتر
• عفونت (بسیار نادر)

برنامه زمانی (Frequency of Biopsy)

بر اساس پروتکل‌های مراکز مختلف، ولی به‌طور کلی:

تفسیر نتایج (بر اساس  معیارهای بین المللی ISHLT – International Society for Heart and Lung Transplantation) :

رد سلولی (Cellular Rejection)

رد آنتی‌بادی‌واسطه (AMR)

• تشخیص با رنگ‌آمیزی C4d یا CD68 و شواهد ایمنی‌شناسی (آنتی‌بادی‌های ضد HLA).
• درمان شامل پلاسماآفرز، IVIG و ریتوکسیماب است.

مزایا:

• تنها روش قطعی برای تأیید یا رد رد پیوند
• راهنمایی دقیق برای تنظیم داروهای سرکوب ایمنی

جایگزین‌ها یا روش‌های غیرتهاجمی (فعلا مرسوم نیست و  در حال توسعه برای اینده است)

• اکوکاردیوگرافی استرین (Strain imaging)
• MRI قلب با گادولینیوم

• آزمایش‌های خونی ژنی (Gene expression profiling – AlloMap)

اما هنوز بیوپسی اندومیوکارد استاندارد طلایی (Gold Standard) باقی مانده است

آموزش مصرف داروهای ضد رد پیوند (Immunosuppressive drugs) :
سیکلوسپورین
تاکرولیموس
مایکوفنولات (سل سپت، مایفورتیک)
پردنیزولون

انتخاب بیمار و آماده‌سازی

• بیمار در لیست انتظار پیوند قلب قرار می‌گیرد پس از ارزیابی کامل (قلب، ریه، کلیه، کبد، عفونت، روانی، اجتماعی و غیره).
• تا زمان پیدا شدن قلب مناسب، بیمار ممکن است با دارو یا دستگاه کمکی بطن چپ (LVAD) نگهداری شود.

انتخاب و برداشت قلب دهنده (Donor)

معیارهای انتخاب دهنده:  دهنده معمولاً فردی است با مرگ مغزی که سایر ارگان‌هایش سالم هستند.

• سن معمولاً < 50 سال
• نداشتن بیماری قلبی یا عفونت سیستمیک
• گروه خونی و اندازه بدن (Body size) سازگار با گیرنده

قلب در اتاق عمل دهنده با محلول سرد محافظت‌کننده (Cardioplegic solution) شستشو داده می‌شود و در یخ نگهداری می‌شود (حداکثر ۴ ساعت تا زمان پیوند).

آماده‌سازی گیرنده (Recipient)

• بیمار تحت بیهوشی عمومی قرار می‌گیرد.
• قلب بیمار با دستگاه بای‌پس قلبی–ریوی (Cardiopulmonary Bypass) از جریان خارج می‌شود.
• جراح قلب آسیب‌دیده را تا سطح دهلیزها خارج می‌کند.

پیوند قلب جدید: دو روش اصلی برای پیوند وجود دارد:

روش کلاسیک (Biatrial technique)

• بخش‌هایی از دهلیزهای چپ و راست بیمار باقی می‌ماند و دهلیزهای قلب دهنده به آن دوخته می‌شود.
• ساده‌تر است ولی ممکن است باعث آریتمی دهلیزی شود.

روش مدرن (Bicaval technique)

• ورید اجوف فوقانی و تحتانی به‌طور جداگانه به قلب دهنده متصل می‌شوند.
• نتایج همودینامیک و الکتریکی بهتری دارد و امروزه روش ترجیحی است.

خروج از پمپ و طپش قلب جدید

• پس از اتمام دوخت‌ها، جریان خون به قلب جدید بازگردانده می‌شود.  معمولاً قلب شروع به تپیدن می‌کند (گاهی نیاز به شوک الکتریکی دارد).
• پس از اطمینان از عملکرد خوب، بیمار از دستگاه بای‌پس جدا می‌شود.

مراقبت‌های پس از عمل: بیمار به بخش مراقبت ویژه (ICU) منتقل می‌شود.

داروهای ضد رد پیوند (Immunosuppressive drugs) مانند:

• سیکلوسپورین
• تاکرولیموس
• مایکوفنولات (سل سپت، مایفورتیک)
• پردنیزولون

پایش دقیق برای:

• علائم رد پیوند (Rejection)
• عفونت‌های مختلف
• عملکرد سایر ارگان ها از جمله:  کلیه، کبد، فشار خون و چربی‌ها

پیگیری درازمدت

• بیوپسی (نمونه‌برداری ) از میوکارد قلب (Endomyocardial biopsy) به‌طور منظم برای بررسی رد پیوند.
• اکوکاردیوگرافی دوره‌ای برای ارزیابی عملکرد قلب جدید.
• رعایت دقیق داروها، تغذیه سالم و پیشگیری از عفونت.

نام  علمی دارو: سیکلوسپورین (Cyclosporine).   نام‌های تجاری: Sandimmune ( ساندیمون یا سَندایمیون  ، Neoral نورال ، Cicloral

هدف از مصرف سیکلوسپورین – ساندیمیون (Cyclosporine): سیکلوسپورین دارویی است که سیستم ایمنی بدن را تضعیف می‌کند تا از پس‌زدن عضو پیوندی (قلب، کلیه، کبد و …) جلوگیری کند.  بدن به‌صورت طبیعی ممکن است عضو جدید را “بیگانه” تشخیص دهد و به آن حمله کند؛ سیکلوسپورین با مهار این واکنش از تخریب عضو جلوگیری می‌کند.

اطلاعات داروی مایکوفنولات مافتیل ( سل سپت)

اطلاعت داروی تاکرولیموس (پروگراف)

اطلاعات داروی پردنیزولون

نحوه مصرف دارو سیکلوسپورین – ساندیمیون (Cyclosporine):

• دارو باید دقیقاً طبق تجویز پزشک مصرف شود.
• معمولاً ۲ بار در روز (صبح و عصر) با فاصله‌ی ۱۲ ساعت.
• بهتر است در ساعت‌های ثابت روزانه مصرف شود.
• دارو را می‌توان با یا بدون غذا مصرف کرد، ولی باید همیشه به یک روش ثابت باشد (مثلاً همیشه با غذا یا همیشه ناشتا).
• کپسول را کامل ببلعید، نجویید و خرد نکنید.
• اگر یک نوبت را فراموش کردید و کمتر از ۴ ساعت گذشته، آن را مصرف کنید؛ در غیر این صورت از نوبت بعدی ادامه دهید. دوز را دو برابر نکنید.

نکات بسیار مهم : پایش آزمایشگاهی سیکلوسپورین یا  ساندیمیون (Cyclosporine):

• پزشک مرتباً سطح خونی سیکلوسپورین را با آزمایش خون کنترل می‌کند.
• آزمایش باید قبل از مصرف نوبت صبح دارو انجام شود.
• همچنین عملکرد کلیه، فشار خون و سطح پتاسیم باید بررسی شود

تداخلات دارویی مهم  سیکلوسپورین یا  ساندیمیون (Cyclosporine): بسیاری از داروها بر سطح سیکلوسپورین در خون تأثیر می‌گذارند.
حتماً قبل از مصرف هر دارو یا مکمل جدید با پزشک یا داروساز مشورت کنید.

داروهایی که سطح سیکلوسپورین یا  ساندیمیون (Cyclosporine) را بالا می‌برند (خطرناک):

• داروهای ضد قارچ (کتوکونازول، فلوکونازول، ایتراکونازول)
• آنتی‌بیوتیک‌ها (اریترومایسین، کلاریترومایسین)
• داروهای قلبی (وراپامیل، دیلتیازم)
• گریپ‌فروت و آب گریپ‌فروت ❌ ممنوع

داروهایی که سطح سیکلوسپورین را پایین می‌آورند:

• داروهای ضد تشنج (فنی‌توئین، کاربامازپین)
• ریفامپیسین (ضد سل)

عوارض جانبی احتمالی  سیکلوسپورین یا  ساندیمیون (Cyclosporine):

شایع‌تر:

• لرزش دست
• افزایش فشار خون
• افزایش کراتینین خون (کاهش عملکرد کلیه)
• افزایش موهای بدن یا لثه (پُرموئی، رشد لثه)
• تهوع، سردرد یا احساس خستگی
• افزایش کلسترول یا چربی خون

مهم و نیازمند مراجعه فوری:

• کاهش ادرار یا ورم پاها (علامت آسیب کلیه)
• تب یا گلودرد (علامت عفونت)
• کبودی یا خونریزی غیرعادی
• تنگی نفس یا درد قفسه سینه
• تغییر دید یا سردرد شدید

پیشگیری از عفونت در مصرف کنندگان  سیکلوسپورین یا  ساندیمیون (Cyclosporine):

چون سیکلوسپورین سیستم ایمنی را تضعیف می‌کند:

• دست‌ها را مرتب بشویید.
• از تماس با افراد بیمار خودداری کنید.
• از خوردن گوشت نیم‌پز، تخم‌مرغ خام، شیر غیرپاستوریزه و غذای مانده اجتناب کنید.
• در صورت تب یا زخم‌های مقاوم سریعاً به پزشک اطلاع دهید.

توصیه‌های تغذیه‌ای و سبک زندگی در مصرف کنندگان  سیکلوسپورین یا  ساندیمیون (Cyclosporine):

• از گریپ‌فروت و آب آن اجتناب کنید.
• نمک و چربی غذا را کاهش دهید (برای کنترل فشار و چربی خون).
• مایعات کافی بنوشید (طبق دستور پزشک).
• از مصرف الکل و سیگار پرهیز کنید.
• مسواک نرم استفاده کنید و مراقب لثه‌ها باشید.
• در برابر نور خورشید از کرم ضدآفتاب استفاده کنید (خطر سرطان پوست اندکی افزایش می‌یابد).

نکات پایانی برای بیمار مصرف کننده  سیکلوسپورین یا  ساندیمیون (Cyclosporine):

✅ سیکلوسپورین دارویی حیاتی و مادام‌العمر است — قطع یا تغییر دوز بدون مشورت پزشک ممنوع است.
✅ دارو را همیشه در ساعت مشخص و به‌طور منظم مصرف کنید.
✅ در صورت تهوع یا استفراغ مکرر، تب یا کاهش ادرار فوراً پزشک را مطلع کنید.
✅ دارو را در محل خشک و خنک، دور از نور مستقیم و دسترس کودکان نگهداری کنید.
✅ در سفر یا بستری، دارو را همیشه همراه داشته باشید و پرسنل درمان را مطلع کنید.

نام علمی: مایکوفنولات (Mycophenolate).  نام‌های تجاری:  CellCept سل‌سپت – مایکوفنولات موفتیل (Mycophenolate mofetil).   Myfortic (مایفورتیک) – مایکوفنولات سدیم (Mycophenolate sodium)

هدف از مصرف مایکوفنولات (سل سپت، مایفورتیک): مایکوفنولات دارویی است که سیستم ایمنی بدن را تضعیف می‌کند تا از پس‌زدن عضو پیوندی (قلب، کلیه، کبد و …) جلوگیری شود.  این دارو معمولاً همراه با سایر داروهای سرکوب ایمنی مانند تاکرولیموس یا پردنیزولون تجویز می‌شود.

اطلاعت داروی تاکرولیموس (پروگراف)

اطلاعات داروی پردنیزولون

اطلاعات داروی سیکلوسپورین

نحوه مصرف دارو مایکوفنولات (سل سپت، مایفورتیک)

• دارو را دقیقاً طبق تجویز پزشک مصرف کنید.
• معمولاً ۲ بار در روز (صبح و عصر) مصرف می‌شود.
• قرص یا کپسول را کامل ببلعید؛ خرد یا باز نکنید.
• می‌توان با یا بدون غذا مصرف کرد، ولی بهتر است هر روز در ساعت مشخص و شرایط مشابه (مثلاً همیشه با غذا یا همیشه ناشتا) مصرف شود.
• اگر یک نوبت را فراموش کردید، در صورت یادآوری سریع مصرف کنید؛ اگر نزدیک نوبت بعدی بود، فقط همان دوز را مصرف کنید (دوز را دو برابر نکنید).

هشدارها و نکات مهم مایکوفنولات (سل سپت، مایفورتیک): پایش های آزمایشگاهی دوره ای نیاز دارد:

• پزشک  با هدف بررسی عملکرد بدن و پیشگیری از عوارض دارو مرتباً آزمایش خون (CBC، کراتینین، آنزیم‌های کبدی) می‌گیرد.

عوارض جانبی احتمالی مایکوفنولات (سل سپت، مایفورتیک) : شایع‌تر (معمولاً خفیف):

• تهوع، اسهال یا درد معده
• سردرد یا خستگی
• افزایش احتمال عفونت‌های خفیف (مثل سرماخوردگی یا عفونت ادراری)

عوارض مهم و نیازمند مراجعه فوری به پزشک:

• تب، لرز یا گلودرد (نشانه عفونت)
• کبودی یا خونریزی غیرعادی
• زخم‌های دهانی یا گلو
• تنگی نفس یا سرفه مداوم
• اسهال شدید یا طول‌کشیده
• علائم آلرژی (راش پوستی، تورم لب یا صورت، تنگی نفس)

پیشگیری از عفونت دربیماران مصرف کننده مایکوفنولات (سل سپت، مایفورتیک) : چون دارو سیستم ایمنی را تضعیف می‌کند:

• دست‌ها را مرتب بشویید.
• از تماس با افراد بیمار (سرماخورده، آنفلوآنزا و…) پرهیز کنید.
• از گوشت و تخم‌مرغ نیم‌پز، لبنیات غیرپاستوریزه و غذاهای مانده اجتناب کنید.
• در صورت تب یا زخم مقاوم، سریعاً پزشک را مطلع کنید

بارداری و شیردهی : مایکوفنولات (سل سپت، مایفورتیک) برای جنین بسیار خطرناک است.

• در زنان در سن باروری، باید قبل از شروع دارو تست بارداری منفی باشد.
• در طول درمان و تا ۶ هفته پس از قطع دارو باید از روش مطمئن پیشگیری از بارداری استفاده شود.
• در مردان مصرف‌کننده دارو نیز توصیه می‌شود تا ۳ ماه پس از قطع دارو از روش مطمئن پیشگیری استفاده کنند.
• در دوران شیردهی نباید مصرف شود.

تداخلات دارویی مهم مایکوفنولات (سل سپت، مایفورتیک):

قبل از مصرف هر داروی جدید یا مکمل با پزشک مشورت کنید.
داروهای ضد اسید (حاوی آلومینیوم یا منیزیم) و کلستی‌رامین می‌توانند جذب مایکوفنولات را کاهش دهند — فاصله حداقل ۲ ساعت بین مصرف آن‌ها رعایت شود.

توصیه‌های تغذیه‌ای و سبک زندگی

• تغذیه متعادل و سالم (میوه، سبزی، پروتئین پخته)
• مصرف مایعات کافی (طبق دستور پزشک)
• اجتناب از مصرف الکل و سیگار
• محافظت در برابر نور خورشید (لباس پوشیده و ضدآفتاب)، چون خطر برخی سرطان‌های پوستی کمی افزایش می‌یابد.

نکات پایانی برای بیمار مصرف کننده مایکوفنولات (سل سپت، مایفورتیک):

✅ دارو را هرگز بدون نظر پزشک قطع نکنید، حتی اگر حالتان خوب است.
✅ دارو را دقیق و منظم مصرف کنید — فراموشی یا قطع دارو ممکن است باعث پس‌زدن عضو پیوندی شود.
✅ دارو را در محل خشک، خنک و دور از نور مستقیم خورشید نگهداری کنید.
✅ همیشه دارو را همراه خود داشته باشید (در سفر یا ویزیت).
✅ در صورت بروز علائم غیرعادی، با پزشک یا پرستار پیوند تماس بگیرید

نام  علمی دارو: تاکرولیموس (Tacrolimus).  نام‌های تجاری رایج: Prograf – Advagraf

هدف از مصرف تاکرولیموس (پروگراف) : تاکرولیموس یک داروی سرکوب‌کننده سیستم ایمنی است که بعد از پیوند (قلب، کلیه، کبد و …) تجویز می‌شود تا از پس‌زدن عضو پیوندی جلوگیری کند. این دارو باعث می‌شود بدن عضو جدید را به‌عنوان بیگانه شناسایی نکند و به آن حمله نکند.

اطلاعات داروی مایکوفنولات مافتیل ( سل سپت)

اطلاعات داروی پردنیزولون

اطلاعات داروی سیکلوسپورین

نحوه مصرف دارو تاکرولیموس (پروگراف)

• دارو را دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف کنید.
• معمولاً ۲ بار در روز (صبح و عصر) مصرف می‌شود، با فاصله‌ی ۱۲ ساعته.
• قرص یا کپسول را کامل ببلعید (نجوید یا خرد نکنید).
• می‌توان با یا بدون غذا مصرف کرد، ولی مهم است همیشه به یک شکل ثابت مصرف شود (مثلاً همیشه با غذا یا همیشه ناشتا).
• اگر یک نوبت را فراموش کردید و کمتر از ۴ ساعت گذشته است، مصرف کنید؛ اگر بیشتر گذشته، از نوبت بعد ادامه دهید — دوز را دو برابر نکنید.
• در صورت استفراغ تا ۳۰ دقیقه بعد از مصرف، با پزشک تماس بگیرید

نکات بسیار مهم: پایش سطح سرمی  دارو تاکرولیموس (پروگراف) با ازمایش خون  الزامی است

• پزشک به‌طور منظم آزمایش خون برای اندازه‌گیری سطح تاکرولیموس تجویز می‌کند.
• این آزمایش معمولاً صبح، قبل از مصرف دارو انجام می‌شود.
• مقدار دارو بر اساس نتایج آزمایش تنظیم می‌شود تا از عوارض و پس‌زدن جلوگیری شود.

تداخلات دارویی مهم: بسیاری از داروها و مواد می‌توانند سطح تاکرولیموس را تغییر دهند.
حتماً پیش از مصرف هر دارو یا مکمل جدید با پزشک یا داروساز مشورت کنید.

داروهای مهمی که ممکن است  با تاکرولیموس (پروگراف) تداخل داشته باشند:

• آنتی‌بیوتیک‌ها (مثل اریترومایسین، کلاریترومایسین)
• داروهای ضد قارچ (مثل فلوکونازول، وریکونازول، کتوکونازول)
• داروهای ضد تشنج (مثل فنی‌توئین، کاربامازپین)
• داروهای ضد فشار خون (مثل وراپامیل، دیلتیازم)
• ❌ گریپ‌فروت و آب گریپ‌فروت سطح دارو را خطرناک افزایش می‌دهد و ممنوع است.

عوارض جانبی احتمالی تاکرولیموس (پروگراف) : در صورت بروز هر یک از علائم زیر با پزشک مشورت کنید:

شایع‌ترین عوارض :

• لرزش دست، سردرد، بی‌خوابی
• تهوع یا اسهال
• افزایش فشار خون
• افزایش قند یا چربی خون
• افزایش کراتینین (کاهش عملکرد کلیه)

خطرناک‌ترین عوارض  (نیاز به مراجعه فوری):

• کاهش حجم ادرار یا ورم پا
• تب، گلودرد یا علائم عفونت
• گیجی، تشنج، تاری دید
• افزایش شدید فشار خون

پیشگیری از عفونت

به‌دلیل سرکوب سیستم ایمنی، احتمال عفونت بالاست:

• دست‌ها را مرتب بشویید.
• از تماس با افراد بیمار (سرماخورده یا مبتلا به آنفلوآنزا) خودداری کنید.
• از گوشت یا تخم‌مرغ نیم‌پز، شیر غیرپاستوریزه و غذای مانده پرهیز کنید.
• تب یا علائم غیرعادی را فوراً اطلاع دهید.

توصیه‌های تغذیه‌ای و سبک زندگی

• از خوردن گریپ‌فروت، انار یا آب آن‌ها خودداری کنید.
• مایعات کافی بنوشید (در حد توصیه پزشک).
• رژیم کم‌نمک و کم‌چربی رعایت کنید.
• در زمان ثابت روزانه دارو را مصرف کنید.
• فشار خون، وزن و عملکرد کلیه باید منظم کنترل شود.

نکات پایانی برای بیماران مصرف کننده تاکرولیموس (پروگراف)

✅ تاکرولیموس دارویی حیاتی و مادام‌العمر است — قطع یا تغییر دوز بدون مشورت پزشک ممنوع است.
✅ همیشه دارو را همراه داشته باشید، حتی هنگام سفر.
✅ دارو را در جای خشک و خنک نگهداری کنید (دور از نور مستقیم خورشید).
✅ اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید، حتماً با پزشک مشورت کنید.

هدف از پیوند قلب: پیوند قلب زمانی انجام می‌شود که قلب بیمار نارسایی شدید دارد و درمان‌های دیگر مثل داروها، وسایل کمکی یا جراحی‌های دیگر مؤثر نیستند و بیمار همچنان علامتدار است. قلب فرد اهداکننده جایگزین قلب بیمار می‌شود تا عملکرد طبیعی بدن حفظ گردد.

❤️ آموزش‌های قبل از پیوند قلب

✅ هدف: آماده‌سازی جسمی و روحی بیمار برای جراحی و مراقبت‌های بعدی.

توصیه‌ها:

• داروها را طبق دستور پزشک مصرف کنید.
• از سیگار و الکل کاملاً خودداری کنید.
• رژیم غذایی سالم با نمک و چربی کم داشته باشید.
• تمرین‌های سبک و کنترل‌شده طبق توصیه پزشک انجام دهید.
• درباره روند جراحی و مراقبت‌های بعد از آن آگاهی پیدا کنید (از پرستار یا تیم پیوند سؤال بپرسید).
• حمایت روحی و خانوادگی اهمیت زیادی دارد.

بیمارانی کاندید مناسب پیوند قلب

هر بیمار نارسایی قلبی کاندید پیوند قلب نیست. بیمارانی که کاندید مناسب پیوند قلب (Heart Transplantation) هستند، معمولاً در مرحله نهایی نارسایی قلبی (End-Stage Heart Failure) قرار دارند و درمان‌های دارویی یا مداخله‌ای دیگر برایشان مؤثر نیست.

معیارهای کلی کاندید مناسب پیوند قلب

1. نارسایی قلبی پیشرفته NYHA کلاس III یا IV
   • علائم شدید در حالت استراحت یا فعالیت‌های بسیار سبک
   • علی‌رغم درمان دارویی و دستگاهی بهینه (Optimal medical/device therapy)
2. کاهش شدید عملکرد بطن چپ یا راست
   • EF (کسر تخلیه بطن چپ  معمولاً کمتر از ۲۵٪
   • شاخص قلبی (Cardiac Index) < 2.0 L/min/m² علی‌رغم درمان مناسب
3. افزایش فشار پرکننده قلب
   • PCWP > 20 mmHg یا فشار شریان ریوی بالا (در حد قابل برگشت)
4. پیش‌آگهی ضعیف بدون پیوند
   • بر اساس مدل‌هایی مانند Seattle Heart Failure Model
   • مرگ پیش‌بینی‌شده در ۱ سال > 50٪ با درمان معمول
5. عدم پاسخ به درمان‌های دیگر
   • استفاده از داروهای اینوتروپ دائمی
   • دستگاه‌های کمکی مانند ICD، CRT یا LVAD که دیگر مؤثر نیستند
6. سن مناسب
   • معمولاً کمتر از ۶۵ سال با شرایط خوب فیزیولوژیک

❤ آموزش‌های بعد از پیوند قلب

هدف از پیوند قلب : جلوگیری از پس‌زدن پیوند و عفونت، و حفظ سلامت قلب جدید.

داوهای پیوند قلب

• مصرف داروهای سرکوب سیستم ایمنی (ضد پس‌زدگی) بسیار حیاتی است.
  معمولاً شامل: 
  • تاکرولیموس (Tacrolimus) یا سیکلوسپورین (Cyclosporine)
  • مایکوفنولات (Mycophenolate ) : سل سپت
  • پردنیزولون (Prednisolone)
• این داروها باید در زمان مشخص هر روز مصرف شوند.
• قطع یا تأخیر در مصرف حتی یک نوبت ممکن است منجر به پس‌زدن قلب پیوندی شود.
• همیشه داروها را با خود داشته باشید (در سفر، بیمارستان، …).

⚠️ هشدارهای دارویی در پیوند قلب

• از مصرف داروهای گیاهی یا مکمل بدون مشورت پزشک خودداری کنید.
• داروهای ضد قارچ، ضد تشنج و آنتی‌بیوتیک‌ها ممکن است با داروهای پیوند تداخل داشته باشند.
• سطح خونی داروهای سرکوب ایمنی باید به‌طور منظم آزمایش شود.

پیگیری و آزمایش‌ها در پیوند قلب

• در ماه‌های اول، ویزیت و آزمایش خون معمولاً هفتگی یا دو هفته یک‌بار است.
• سپس به‌تدریج فواصل بیشتر می‌شود.
• ممکن است پزشک بیوپسی قلبی انجام دهد تا وضعیت قلب پیوندی بررسی شود.

پیشگیری از عفونت در بیماران تحت پیوند قلب

• بهداشت دست بسیار مهم است.
• از تماس با افراد بیمار (سرماخورده، مبتلا به عفونت) خودداری کنید.
• از خوردن گوشت و ماهی نیم‌پز یا شیر غیرپاستوریزه پرهیز کنید.
• از زخم یا بریدگی به‌خوبی مراقبت کنید و هر علامت قرمزی، ترشح یا تب را گزارش دهید.
• واکسن‌ها فقط با نظر پزشک تزریق شوند (بسیاری از واکسن‌های زنده ممنوع‌اند).

تغذیه پس از پیوند قلب:

• رژیم غذایی کم‌نمک و کم‌چربی
• مصرف کافی مایعات (در حد توصیه پزشک)
• کنترل وزن، قند و کلسترول
• مصرف میوه و سبزی تازه (خوب شسته شده)
• محدود کردن نمک، کنسروها، غذاهای سرخ‌کردنی و شیرینی‌ها

‍♂️ فعالیت و سبک زندگی در بیماران با پیوند قلب:

• پس از ترخیص، فعالیت‌ها به‌صورت تدریجی افزایش می‌یابد.
• در ابتدا فقط راه رفتن سبک، سپس ورزش منظم طبق توصیه پزشک.
• از بلند کردن اجسام سنگین در هفته‌های اول خودداری کنید.
• خواب کافی، کاهش استرس و حمایت عاطفی بسیار مهم‌اند.

⚠️ علائم هشداردهنده پس از پیوند قلب:

در صورت مشاهده هر یک از موارد زیر فوراً به پزشک یا بیمارستان مراجعه کنید:

• تب یا لرز
• تنگی نفس یا سرفه جدید
• افزایش وزن ناگهانی (بیش از ۲ کیلوگرم در چند روز)
• ورم پا یا صورت
• درد قفسه سینه
• تپش قلب شدید
• خستگی بیش از حد یا بی‌اشتهایی

نکات پایانی در مورد پیوند قلب:

• مراقبت از پیوند قلب تعهد مادام‌العمر است.
• داروها و پیگیری‌ها نباید قطع شوند.
• ارتباط منظم با تیم پیوند (پزشک، پرستار، تغذیه، روان‌شناس) ضروری است.
• امید، نظم و آگاهی کلید موفقیت پس از پیوند هستند ❤️

اطلاعات داروی مایکوفنولات مافتیل ( سل سپت)

اطلاعت داروی تاکرولیموس (پروگراف)

اطلاعات داروی پردنیزولون

اطلاعات داروی سیکلوسپورین

کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک قلبی  Hypertrophic Cardiomyopathy    یا به اختصار HCM یک نوع نارسایی قلبی ( بیماری عضله قلب)  است که در آن قسمتس از عضله قلب (به‌ویژه دیواره بطن چپ) به‌طور غیرطبیعی ضخیم می‌شود. این ضخیم شدن می‌تواند پمپاژ مؤثر خون توسط قلب را دچار مشکل کند.  کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک یک بیماری ژنتیکی است که معمولاً به‌صورت اتوزوم غالب به ارث می‌رسد. در این بیماری، دیواره بطن چپ معمولاً ضخیم می‌شود، بدون اینکه علت آن فشار خون بالا یا بیماری دریچه‌ای قلب باشد.

به دو نوع کلی انسدادی و غیر انسدادی تقسیم می شود. درمان و پیگیری این دو فرم با هم متفاوت است.

علائم رایج کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک : برخی بیماران بدون علامت هستند، اما در دیگران ممکن است موارد زیر دیده شود:

• تنگی نفس هنگام فعالیت
• درد قفسه سینه (آنژین)
• سنکوپ یا سرگیجه (مخصوصاً هنگام ورزش)
• احساس ضربان قلب نامنظم یا سریع (آریتمی)
• خستگی زودرس
• در موارد شدید: ایست قلبی ناگهانی (به‌ویژه در ورزشکاران جوان)

علت‌: عمدتاً ژنتیکی است. جهش در ژن‌هایی که مسئول ساخت پروتئین‌های عضله قلب هستند، منجر به ضخیم شدن عضله می‌شود.

تشخیص: تشخیص معمولا با موارد زیر انجام می‌شود:

• اکوکاردیوگرافی (ECHO): مهم‌ترین روش تشخیص
• نوار قلب (ECG): ممکن است آریتمی یا علائم هیپرتروفی نشان دهد
• MRI قلب
• تست ورزش
• ژنتیک (در خانواده‌های دارای سابقه HCM)

عوارض احتمالی کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک :

• فیبریلاسیون دهلیزی
• انسداد خروجی بطن چپ (LVOT Obstruction)
• نارسایی قلبی
• مرگ ناگهانی قلبی (SCD)، به‌خصوص در ورزشکاران

???? درمان کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک: درمان بسته به شدت بیماری و علائم انجام می‌شود:

دارویی :

• بتابلوکرها (مثل متوپرولول): کاهش ضربان و کاهش نیاز اکسیژن قلب
• بلوک‌کننده‌های کانال کلسیم : مثل وراپامیل
• ضد آریتمی‌ها :مثل آمیودارون
• ضد انعقاد : در صورت فیبریلاسیون دهلیزی

غیر دارویی:

• ایمپلنت دفیبریلاتور (ICD): در بیماران در معرض خطر مرگ ناگهانی
• سپتومیکتومی جراحی: برداشتن بخشی از دیواره ضخیم‌شده
• الکل ابلیشن سپتال: ایجاد انفارکتوس کنترل‌شده با الکل برای کاهش ضخامت دیواره

مشاوره ژنتیک در کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک : در صورت وجود سابقه خانوادگی، بررسی ژنتیکی و غربالگری خانواده اهمیت زیادی دارد.

خلاصه کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک HCM

1. شک به HCMعلامت‌دار یا سابقه خانوادگی

• بررسی علائم: تنگی نفس، درد قفسه، سنکوپ

1. معاینه فیزیکی و نوار قلب (ECG)

• بررسی نشانه‌های هیپرتروفی یا آریتمی

1. اکوکاردیوگرافی

• تایید ضخامت غیرطبیعی بطن چپ >15 میلی‌متر
• ارزیابی انسداد خروجی بطن چپ

1. MRI قلب (در صورت نیاز)

• بررسی دقیق‌تر بافت عضلانی و فیبروز

1. تست ژنتیک و مشاوره خانوادگی

• به‌ویژه در موارد خانوادگی یا ورزشکاران

1. درمان بر اساس علائم و ریسک:

• بدون انسداد و علائم خفیف:
• نظارت و ورزش محدود
• داروهای بتابلوکر یا بلوک‌کننده کانال کلسیم
• با انسداد خروجی یا علائم شدید:
• داروهای بتابلوکر/بلوک‌کننده کانال کلسیم
• در صورت عدم پاسخ: سپتومیکتومی یا الکل ابلیشن
• ریسک بالای مرگ ناگهانی:
• نصب ICD

1. پیگیری منظم و ارزیابی مجدد

آموزش بیمار درباره داروی ماواکامتن

نام علمی  ماواکامتن (Mavacamten). نام های تجاری: برند اصلی Camzyos ، برند داروی تولید ایران:  ایکاردیو eKardio

کاربرد داروی کپسول ماواکامتن Mavacamten

داروی ماواکامتن (Mavacamten) یک داروی جدید و پیشرفته است که برای درمان نوع خاصی از بیماری قلبی به نام کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی (Hypertrophic Obstructive Cardiomyopathy – HOCM) استفاده می‌شود.

ماواکامتن (Mavacamten) دارویی است که روی پروتئین میوزین در عضله قلب اثر می‌گذارد. ماواکامتن با کاهش فعالیت بیش از حد میوزین باعث می‌شود:

• ضخامت دیواره قلب کاهش یابد
• جریان خون از قلب راحت‌تر خارج شود
• علائمی مثل تنگی نفس، خستگی و درد قفسه سینه بهبود پیدا کنند

⚙️ مکانیسم اثر دارو (چگونه عمل می‌کند):

در بیماری HOCM، فیلامنت‌های میوزین بیش از حد فعال‌اند و باعث انقباض زیاد قلب می‌شوند.
ماواکامپتن با مهار انتخابی این فعالیت، انقباض بیش از حد را متعادل می‌کند و در نتیجه:

• حجم پمپاژ طبیعی‌تر می‌شود
• فشار داخل قلب کم می‌شود
• جریان خون به اندام‌ها بهتر می‌رسد

برای درمان کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی (HOCM) در بزرگسالان، جهت:

• کاهش تنگی نفس
• کاهش درد قفسه سینه
• بهبود توانایی فعالیت روزانه

نحوه مصرف کپسول ماواکامتن Mavacamten :

• معمولاً یک بار در روز، با یا بدون غذا.
• دارو را در ساعت مشخصی از روز مصرف کنید.
• قرص را کامل ببلعید، از خرد کردن یا جویدن خودداری کنید.
• در صورت فراموشی دوز، طبق دستور پزشک عمل کنید (معمولاً نباید دوز را دو برابر کنید).

⚠️ هشدارها و نکات مهم کپسول ماواکامتن Mavacamten:

1. پیگیری منظم اکوی قلبی (ECHO):
   • پزشک باید به‌طور مرتب عملکرد قلب را بررسی کند.
   • در صورت کاهش بیش از حد قدرت پمپاژ قلب (EF < 50%) ممکن است دارو موقتاً قطع شود.
2. تداخلات دارویی مهم کپسول ماواکامتن Mavacamten :
   • برخی داروها می‌توانند سطح ماواکامپتن را در بدن تغییر دهند.
   • داروهایی مثل وراپامیل، دیلتیازم، آمیودارون، کلاریترومایسین، و بعضی داروهای ضد قارچ (مثل فلوکونازول) ممکن است خطرناک باشند.
   • همیشه پیش از شروع داروی جدید، پزشک یا داروساز را مطلع کنید.
3. در بارداری و شیردهی:
   • مصرف این دارو در بارداری ممکن است برای جنین خطرناک باشد.
   • در دوران مصرف، باید از روش مطمئن جلوگیری از بارداری استفاده شود.
   • در صورت بارداری، فوراً به پزشک اطلاع دهید.
4. در هنگام رانندگی یا کار با ماشین‌آلات:
   • اگر احساس سرگیجه، خستگی یا غش داشتید، از رانندگی خودداری کنید.

عوارض جانبی احتمالی کپسول ماواکامتن Mavacamten :

• تنگی نفس (در صورت بدتر شدن، فوراً اطلاع دهید)
• خستگی یا سرگیجه
• درد قفسه سینه
• افت فشار خون
• نارسایی قلبی (در صورت علائم جدید مثل ورم پا، تنگی نفس، افزایش وزن ناگهانی فوراً اطلاع دهید)

پیگیری و پایش کپسول ماواکامتن Mavacamten:

• آزمایش و اکوکاردیوگرام هر ۴ هفته تا ۱۲ هفته اول، سپس بر اساس نظر پزشک.
• بررسی منظم عملکرد بطن چپ (LVEF).
• عدم قطع ناگهانی دارو بدون مشورت پزشک.

توصیه به بیمار مصرف کننده کپسول ماواکامتن Mavacamten:

✅ دارو را دقیق طبق نسخه مصرف کنید.
✅ از مصرف خودسرانه داروهای گیاهی یا مکمل بدون مشورت پزشک خودداری کنید.
✅ در صورت بروز علائم جدید قلبی، فوراً اطلاع دهید.
✅ آزمایش‌ها و مراجعات منظم را جدی بگیرید.

داروی جدید نارسایی قلبی  : ساکوبیتریل- والزارتان ( با نام هاب تجاری آرترستان، بیتوال ، الپیدو)

مطالب تکمیلی درمورد کاردیومیوپاتی ها

کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک و کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی

داروی جدید کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی : ماواکامپتن

در برخی موارد، نارسایی قلبی می تواند خفیف باشد و علائم جزئی ایجاد کند که تنها با فعالیت بدنی مشهود است. در موارد دیگر می تواند شدید (باعث ایجاد علائم در حالت استراحت) یا حتی تهدید کننده زندگی باشد. شایع ترین علائم نارسایی قلبی تنگی نفس، طپش قلب، کاهش قدرت فعالیت،  خستگی، تورم پا و سایر علائم احتباس مایعات است.

اگرچه نارسایی قلبی یک بیماری جدی است، اما درمان های ایمن و موثر در دسترس هستند. درمان می تواند علائم را کاهش دهد  ولی مهمتر به شما کمک کند طولانی تر زندگی کنید.

عملکرد طبیعی قلب و نارسایی قلب: برای درک اینکه وقتی فردی دچار نارسایی قلبی می شود چه اتفاقی می افتد، به درک عملکرد طبیعی قلب نیاز دارید.

●عملکرد طبیعی قلب – قلب دارای چهار حفره است. دو حفره فوقانی دهلیز راست و دهلیز چپ هستند. دو حفره پایینی بطن راست و چپ هستند . خون از بدن از طریق دهلیز راست وارد بطن راست (جمع هر دو را قلب راست می نامیم) می شود. از قلب راست به ریه ها جریان می یابد، و اکسیژن را می گیرد. سپس خون از طریق دهلیز چپ و به بطن چپ ( جمع دو حفره راقلب چپ می نامیم)  باز می گردد و قلب چپ خون اکسیژن دار را به کل بدن پمپاژ می کند.

●نارسایی قلبی – در یک فرد مبتلا به نارسایی قلبی ، قلب او نمی تواند خود را با افزایش نیاز بدن به اکسیژن وفق دهد. نتیجه نهایی، تحویل کمترخون ( اکسیژن و مواد مغذی)  به بدن که به آن «نارسایی قلبی» می گویند.

انواع نارسایی قلبی

دو نوع اصلی نارسایی قلبی وجود دارد. آنها بر اساس کاهش یا حفظ “کسر جهشی” (که نشان می دهد بطن چپ چقدر قادر به پمپاژ است) تعریف می شوند:

●در «نارسایی قلبی با کسر جهشی کاهش یافته» (HFrEF) که «نارسایی قلبی سیستولیک» نیز نامیده می شود) قلب بیش از حد ضعیف است. قلب به طور موثر و کافی  منقبض نمی شود.

●در “نارسایی قلبی با کسر جهشی حفظ شده” (HFpEF) که “نارسایی قلبی دیاستولیک” نیز نامیده می شود) قلب بیش از حد سفت است ، شل نمی شود  تابه اندازه کافی دوباره  قلب با خون پر شود و علارغم انقباض نرمال (EF)  نمی تواند نیاز بدن را تامین کند

کاردیومیوپاتی ها هم به گروه بزرگی از درگیری اولیه عضله قلب اطلاق می گردند.

علل نارسایی قلبی

نارسایی قلبی ناشی از بیماری یا شرایطی است که به قلب آسیب می رساند. خوشبختانه، درمان این شرایط در مراحل اولیه اغلب می تواند از پیشرفت نارسایی قلبی (کنترل بیماری)  جلوگیری کند یا  پیشرفت آن را کند کند و حتی موجب برگشت نارسایی قلبی (بهبود بیماری)  شود. شایع ترین علل نارسایی قلبی عبارتند از:

فشار خون بالا – در افراد مبتلا به فشار خون بالا (پرفشاری خون نامیده می شود)، قلب باید برای پمپاژ خون، بیشتر کار کند. با گذشت زمان (حدود ده سال یا گاهی کمتر و بیشتر) ، این افزایش حجم کار می تواند توانایی قلب را برای استراحت و پر شدن از خون کاهش دهد. (به آموزش به بیمار: فشار خون بالا در بزرگسالان مراجعه کنید.)

بیماری عروق کرونر قلب (آنژین قلبی یا سکته های قلبی) – در افراد مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب، شریان‌هایی که خون را به قلب می‌رسانند، با رسوبات چربی (پلاک‌ها) مسدود می‌شوند و جریان خون را کاهش می‌دهند. در نتیجه، بخش‌هایی از عضله قلب از اکسیژن محروم می‌شوند (مخصوصاً در حین ورزش، زمانی که بدن به اکسیژن بیشتری نیاز دارد)، و قلب نمی‌تواند به خوبی کار کند. اگر شریان به طور کامل مسدود شود، بیماری عروق کرونر قلب نیز می تواند منجر به حمله/سکته قلبی (که انفارکتوس میوکارد نیز نامیده می شود) شده و باعث آسیب دائمی به عضله قلب شود. آنژین یا سکته قلبی می تواندعملکرد قلب را مختل کند ومنجر به نارسایی قلبی شود

کاردیومیوپاتی – زمانی که عضله قلب  بطور اولیه درگیر شده وبه طور طبیعی پمپاژ نمی کند یا شل نمی شود، اما دلیل آن فشار خون بالا ، بیماری دریچه قلب  یا بیماری عروق کرونر قلب نیست، کاردیومیوپاتی قلبی می نامند. کاردیومیوپاتی می تواند به شرایط پزشکی مختلف، از جمله برخی اختلالات خودایمنی، جهش ژنتیکی، تجمع پروتئین های غیر طبیعی در بدن یا عفونت (میوکاردیت یا میوپریکاردیت) مرتبط باشد. با این حال، اغلب علت ناشناخته است.

بیماری دریچه قلب – تعدادی از شرایط می تواند به دریچه های قلب آسیب برساند (که به طور معمول باعث می شود خون در قلب با فشار مناسب و در جهت درست جریان نیابد:  دریچه می تواند دچار گرفتگی شود (“تنگی دریچه”)، که در جریان خون از طریق دریچه اختلال ایجاد می کند و فشار را در حفره قلب افزایش می دهد. یا دریچه ممکن است نشتی داشته باشد و باعث برگشت جریان خون به سمت عقب شود (“نارسایی دریچه “).  گاهی اوقات، هر دوی این موارد اتفاق می افتد و یک دریچه هم تنگ می شود و هم نارسا.

علائم نارسایی قلبی

با کاهش مقدار خون پمپاژ شده توسط قلب (“برون ده قلبی”)، علائم مختلفی می تواند ایجاد شود، از جمله:

●تنگی نفس، که ممکن است بیمارنیاز داشته باشد که فعالیت های عادی خود را کاهش دهید

●تنگی نفس در حالت درازکش، یابا چند بالش بخوابید تا سر خود را بالا بیاورید یا حتی مجبور باشد نشسته بروی مبل بخوابد

●احساس خستگی دائم یا خستگی سریع.

●ضعف به خصوص پاها هنگام ورزش.

●سبکی سر یا سرگیجه.

● طپش قلب و ضربان قلب سریع، حتی در هنگام استراحت.

●ورم در ساق پا و پا (ادم) یا در شکم (آسیت).

●کاهش وزن غیر عمدی (در نارسایی شدید قلبی).

تشخیص نارسایی قلبی

نارسایی قلبی بر اساس سابقه پزشکی، معاینه فیزیکی و مجموعه ای از آزمایشات تشخیص داده می شود. این آزمایشات می تواند به پزشک شما بگوید که قلب شما چقدر کار می کند و همچنین می تواند به تعیین علت نارسایی قلبی شما کمک کند. آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

نوار قلب یا الکتروکاردیوگرام (ECG) – نوار قلب فعالیت الکتریکی را که باعث ضربان قلب می شود اندازه گیری می کندوممکن است شرایطی را که می تواند باعث نارسایی قلبی شود، مانند ریتم غیر طبیعی قلب یا حمله قلبی را تشخیص دهد.

●آزمایش خون معروف به پپتید ناتریورتیک B (BNP) یا N-terminal pro-BNP (NT-proBNP) – BNP هورمونی است که توسط قلب تولید می شود. وقتی فردی نارسایی قلبی دارد، سطح BNP یا NT-proBNP بالاتر از حد طبیعی است.

●عکس  قفسه سینه – عکس قفسه سینه اندازه و شکل قلب و عروق خونی بزرگ در قفسه سینه را نشان می دهد. همچنین می‌تواند نشان دهد که آیا مایعی در ریه‌ها وجود دارد.

●اکوکاردیوگرافی – اکوکاردیوگرافی از اولتراسوند (امواج صوتی با فرکانس بالا بدون ضرر و بدون اشعه) برای ارزیابی اندازه و عملکرد حفره‌های قلب و ساختار و عملکرد دریچه‌های قلب استفاده می‌کند. این شامل اندازه گیری میزان پمپاژ بطن چپ (“کسری جهشی”) است. یک اکوکاردیوگرافی دو بعدی بصورت اولیه برای تشخیص و دوره ای برای بررسی اینکه آیا عملکرد قلب شما در طول زمان تغییر می کند یا خیر انجام می شود.

● استرس تست ها  – تست ورزش (راحت ترین استرس تست) تعیین می کند که قلب شما در طول ورزش چگونه عمل می کند (معاینه در شرایط استراتحتی، کامل نیست). این یکی از راه‌های جستجوی نشانه‌های کمبود خونرسانی به قلب است که ناشی از انسداد عروق کرونر است. با مشاهده نوار قلب، فشار خون و ضربان قلب هنگام راه رفتن یا دویدن روی تردمیل، واکنش قلب شما به ورزش را مشاهده خواهد شد. علاوه بر تست ورزش، روش های تصویربرداری ( مثل استرس اکو و اسکن پرفیوژن هسته ای قلب) ممکن است برای اندازه گیری تأثیر ورزش بر قلب انجام شود.

● کاتتریزاسیون قلبی (آنژیوگرافی و کت راست و چپ و …) – کاتتریزاسیون قلبی به اندازه گیری عملکرد قلب کمک می کند و تصاویری از عروق کرونر برای جستجوی انسداد ارائه می دهد. در طول آزمایش، پزشک یک کاتتر را از طریق یک رگ خونی بزرگ در کشاله ران (یا بازو) وارد و سپس آن را به سمت عروق و یا حفرات  قلب می‌برد. برای مشاهده عروق و ساختار قلب توسط اشعه ایکس، کنتراست به کاتتر تزریق می شود. عملکرد و  پمپاژ قلب را می توان در طول کاتتریزاسیون نیز ارزیابی کرد.

●سایر آزمایشات تصویربرداری – توموگرافی / سی تی اسکن کامپیوتری (CT scan)، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (CMR) و اسکن هسته ای همگی آزمایش های تصویربرداری هستند. پزشکان می توانند از اینها برای بررسی عضله قلب و عروق کرونر در شرایط خاص استفاده کنند. به عنوان مثال، ام آر آی یا اسکن هسته ای می تواند التهاب قلب را تشخیص دهد. یا از سی تی اسکن برای بررسی عروق کرونر(بدون انژیوگرافی تهاجمی)    برای بررسی بیماری استفاده می شود.

عوارض نارسایی قلبی

نارسایی قلبی بجز علائم فوق الذکر،  می تواند عوارضی ایجاد کند که گاهی می تواند   خطرناک و حتی تهدید کننده زندگی شود. در صورت عدم درمان، نارسایی قلبی به طور کلی یک بیماری پیشرونده است. هدف از درمان نارسایی قلبی بجز تسکین علائم ،  کاهش احتمال بروز عوارض و کند کردن، متوقف کردن یا معکوس کردن پیشرفت فرآیند زمینه ای است..

برخی از عوارض شایع نارسایی قلبی عبارتند از:

●ریتم های نامنظم قلب (آریتمی) – این مشکلات می توانند علائم شما را بدتر کنند. اگر ضربان قلب غیرطبیعی باعث تجمع خون در دهلیز چپ شود، برخی نیز می توانند باعث لخته شدن خون  و سکته های مغزی شوند. برخی از ریتم های نامنظم قلب تهدید کننده زندگی  و عامل ایست ناگهانی قلب هستند.

●بیماری کلیوی – ممکن است ناشی از نارسایی قلبی باشد یا بصورت همزمان وجود داشته و عامل بدترشدن وضعیت قلبی شود

●بیماری کبد – این می تواند ناشی از نارسایی قلب راست و  برگشت جریان خون از قلب به کبد (احتقان کبدی)  باشد.

درمان نارسایی قلبی

نارسایی قلبی یک بیماری مزمن (طولانی مدت) است. در حالی که درمان هایی وجود دارد که می تواند به رفع علائم کمک کند و پیشرفت نارسایی قلبی را کند کند، در بیشتر موارد  یک بیماری مزمن است که نیاز به درمان مادام العمر دارد. درمان معمولاً شامل ترکیبی از تغییرات در رژیم غذایی و سبک زندگی شما، داروها و گاهی اوقات تعبیه ضربان ساز سه حفره ای CRT   و یا شوکر قلبی  ICD   برای محافظت از قلب شما در برابر ریتم های غیر طبیعی است.

رژیم غذایی و سبک زندگی – رایج ترین توصیه ها عبارتند از:

●وزن کردن روزانه – وزن کردن روزانه به تشخیص تجمع مایع کمک می کند که می تواند ناشی از بدتر شدن عملکرد قلب باشد. بهترین راه برای وزن کردن این است که هر روز در یک زمان معین روی یک ترازو بایستید (مثلاً صبح بعد از ادرار، اما قبل از خوردن صبحانه). هر بار که وزن خود را وزن می کنید، حتماً همان مقدار لباس بپوشید. اگر وزن شما در یک روز حدود ۱ کیلوگرم) افزایش یافت، با پزشک خود تماس بگیرید. همچنین، اگر وزن شما در عرض یک هفته ۲ کیلوگرم افزایش یافت، با پزشک خود تماس بگیرید.

●کاهش مصرف نمک و آب :نمک موجود در رژیم غذایی می تواند باعث شود بدن مایعات اضافی را در گردش خون، ریه ها و جاهای دیگر حفظ کند. بنابراین، محدود کردن مقدار نمک (سدیم) در غذاهایی که می خورید می تواند به کنترل نارسایی قلبی کمک کند

مقدار مایعاتی که می نوشید نیز مهم است. برای افراد مبتلا به نارسایی شدید قلبی، اغلب نوشیدن کمتر از ۲ لیتر مایعات در روز را توصیه می کنند. این شامل آب و همچنین سایر مایعات (آش و سوپ،  میوه جات پرآب و اب میوه و … ) می شود. پزشک تان ممکن است بسته به وضعیت شما راهنمایی های دقیق تری در مورد مصرف مایعات به شما بدهد.

●حفظ وزن مناسب – اگر اضافه وزن دارید، قلب شما باید برای تامین خون و اکسیژن بدنتان سخت تر کار کند. حفظ وزن سالم، فشار روی قلب شما را کاهش می دهد و همچنین می تواند به شما کمک کند احساس بهتری داشته باشید. از سوی دیگر، کاهش وزن زیاد و سریع بدون تلاش می تواند نشانه ای از تشدید نارسایی قلبی باشد.

●اجتناب از سیگار کشیدن – سیگار خطر ابتلا به حمله قلبی را افزایش می دهد و می تواند نارسایی قلبی را بدتر کند. اگر سیگار می کشید، با پزشک خود صحبت کنید تا در ترک سیگار کمک بگیرید

●مصرف نوشابه های الکلی – می تواند موجب تشدید نارسایی و افزایش خطر مرگ و میر شود.

●ورزش منظم – تا حدی که علائم شما اجازه می دهد، ورزش بیشتر روزهای هفته می تواند به بهبود آمادگی قلبی عروقی و تقویت عضلات شما کمک کند. در نتیجه، می تواند علائمی مانند تنگی نفس و خستگی را که در افراد مبتلا به نارسایی قلبی رایج است، بهبود بخشد. فعال تر شدن نیز می تواند به شما کمک کند تا احساس بهتری داشته باشید. قبل از شروع یک برنامه ورزشی جدید، با پزشک  خود صحبت کنید. همچنین ممکن است یک برنامه “بازتوانی قلبی” توصیه شود، که یک رویکرد شخصی برای ورزش ایمن برای بهبود عملکرد قلب و سلامت کلی شما است.

دارو درمانی – داروها برای درمان علائم نارسایی قلبی و همچنین کاهش سرعت پیشرفت یا حتی معکوس کردن روند نارسایی قلب استفاده می شوند. ثابت شده است که برخی از داروها عمر را طولانی می کنند. بسیار مهم است که داروهای خود را هر روز به موقع مصرف کنید. اگر توانایی مالی ندارید یا در مصرف داروهای خود مشکل دارید، با پزشک خود صحبت کنید.

تفاوت هایی در داروهای مورد استفاده در انواع مختلف نارسایی قلبی ( نارسایی قلبی با کسر جهشی کاهش یافته و نارسایی قلبی با کسر جهشی حفظ شده) و نیز علل نارسایی قلبی (ایسکمیک، دریچهای، فشار خون، عفونی، ارثی و …) وجود دارد.

داروهای نارسایی قلبی با کسر جهشی کاهش یافته – اکثر افراد مبتلا به این نوع نارسایی قلبی حداقل چهار دارو یا بیشتر لازم است. آنها عبارتند از:

●داروهای مهارکننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین ACE ، مهارکننده گیرنده آنژیوتانسین  ARB و  یاگروه دارویی ترکیب   ARB با  مهار کننده نپلریزین RNI : این داروها سیستم رنین آنژیوتانسین را بلوک می کنند و نیز عروق خونی را گشاد و فشار خون را کاهش می‌دهند و به طور مستقیم عملکرد قلب را بهبود می بخشند. . این داروها می توانند به افزایش طول عمر کمک کنند. برای به حداقل رساندن عوارض جانبی، با دوز کم شروع و سپس هر چند هفته یکبار آن را در صورت نیاز افزایش می دهد.

فقط توجه کنید که از این سه گروه دارویی بر اساس صلاحدید پزشک معالج تان، فقط باید یکی از این نوع داروها را مصرف کنید.ترکیب دو یا سه گروه دارویی خطرناک است.

مهارکننده های ACE گاهی اوقات می توانند باعث سرفه خشک شوند، با پزشک خود مشورت کنید.در این صورت ممکن است ARNI یا ARB ترجیح داده شود. اگر سابقه آنژیوادم (تورم ناگهانی صورت، دهان، زبان یا سایر قسمت‌های بدن) دارید، مهم است که این موضوع را به پزشک خود بگویید، زیرا افراد مبتلا به آنژیوادم نباید از مهارکننده‌های ACE یا ARNI استفاده کنند.

برخی از نمونه‌های مهارکننده‌های ACE عبارتند از انالاپریل، کاپتوپریل و لیزینوپریل

برخی از نمونه‌های مهارکننده‌های رسپتور آنژیوتانسین: والزارتان  و لوزارتان

مهارکننده‌های دوگانه رسپتور آنژیوتانسین با مهار کننده نپلریزین: یک داروی ساکوبیتریل والزارتان با ۴ برند ایرانی آرترستان، الپیدو، بیتوال و زیوالس در دسترس است. برند اصلی آن Entresto  و Oneptus می باشد

مسدود کننده گیرنده بتا – از قلب در برابر اثرات نامطلوب برخی هورمون‌ها (که در نارسایی قلبی فرد افزایش می‌یابد) محافظت می‌کنند. این داروها همچنین می تواند ضربان قلب  و فشار خون شما را کاهش دهد. برخی افراد بلافاصله پس از شروع مصرف آن احساس ضعف دارند که بدلیل کاهش کار قلبی با هدف محافظت و بهبود عملکرد قلبی می باشد. این دارو می تواند به افزایش طول عمر کمک کند. برای به حداقل رساندن عوارض جانبی، پزشک شما را با دوز کم شروع می کند و سپس هر چند هفته یکبار آن را در صورت نیاز افزایش می دهد.

برخی از نمونه‌های مسدودکننده‌های بتا شامل کارودیلول متوپرولول XL و بیزوپرولول است.

آنتاگونیست گیرنده مینرالوکورتیکوئید – آنتاگونیست های گیرنده مینرالوکورتیکوئید از قلب در برابر اثرات هورمونی ناشی از نارسایی قلبی محافظت کنند. آنتاگونیست گیرنده مینرالوکورتیکوئید همچنین نوعی دیورتیک بوده  به بدن کمک می کند تا از شر نمک و مایعات اضافی خلاص شود و  پتاسیم را حفظ کند. این مهم است زیرا سایر دیورتیک‌ها گاهی اوقات باعث می‌شوند بدن پتاسیم زیادی را از دست بدهد، که بدن برای کار طبیعی به آن نیاز دارد

هنگام مصرف این نوع دارو، انجام منظم آزمایش خون برای بررسی سطح پتاسیم و مشاهده عملکرد کلیه ها بسیار مهم است.

برخی از نمونه‌های آنتاگونیست گیرنده مینرالوکورتیکوئید عبارتند از اسپیرونولاکتون و اپلرنون

مهار کننده SGLT : ابتدا برای درمان دیابت به کار گرفته شدند ولی با توجه به اثرات بارز در کاهش عوارض قلبی عروقی بویژه در نارسایی قلبی، در بیماران نارسایی قلبی حتی بدون دیابت کاربرد دارند.

نمونه‌ مهار کننده SGLT : عبارتند از امپاگلیفلوزین و داپاگلیفلوزین

علاوه بر داروهای فوق، بسیاری از افراد برای کنترل علائم خود نیاز به مصرف داروهای دیگری نیز دارند. اینها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

ادرارآور(دیورتیک) – افراد مبتلا به نارسایی قلبی اغلب دچار تورم (ادم) در ریه ها (ادم ریه) ویا در پاها و مایع کبد می شوند. یک دیورتیک به شما کمک می کند تا دفع مایعات اضافی راحت تر شود. دوز دیورتیک نیاز به نظارت و تنظیم دقیق توسط پزشک با در نظر گرفتن تغییرات در رژیم غذایی، بیماری زمینه ای یا سایر داروها دارد.

ایوابرادین : نوع دیگری از دارویی است که برای کاهش ضربان قلب استفاده می شود. اگر ضربان قلب شما با بتابلوکر هنوز کمی بالا باشد، یا اگر نمی توانید از بتا بلوکر به اندازه کافی استفاده کنید، ممکن است پزشک شما ایوابرادین را تجویز کند.

نیترات با هیدرالازین – معمولا نیترات و هیدرالازین با هم تجویز می کنند. این ترکیب از داروها گاهی اوقات در افرادی که نمی توانند از مهارکننده های ACE، ARB یا ARNI استفاده کنند استفاده می شود. متأسفانه، این داروها اغلب عوارض جانبی (مانند سردرد و حالت تهوع) ایجاد می کنند، بنابراین پزشکان معمولاً قبل از پیشنهاد گزینه های دیگر را امتحان می کنند.

●دیگوکسین – دیگوکسین به پمپاژ قلب با نیروی بیشتری کمک می کند. این می تواند به کاهش برخی از علائم نارسایی قلبی کمک کند.

سایر ملاحظات:

●دارو برای کنترل فشار خون – اگر فشار خون بالا دارید، پزشک ممکن است داروهایی برای کنترل آن تجویز کند.

درمان ریتم قلب – در برخی از افراد مبتلا به نارسایی قلبی، ریتم غیر طبیعی قلب (آریتمی) ایجاد می شود. برخی از ریتم های غیر طبیعی قلب با دارو درمان می شوند.

اگر شرایطی دارید که باعث ریتم غیر طبیعی قلب می شود، پزشک ممکن است دستگاهی را توصیه کند که به قلب شوک وارد کند و آن را به ریتم طبیعی بازگرداند. دستگاه دفیبریلاتور قلبی قابل کاشت  ICD   نامیده می شود. زیر پوست در قسمت بالایی سینه شما کاشته می شود

یکی دیگر از مشکلات احتمالی در افراد مبتلا به نارسایی قلبی،بلوک در هدایت الکتریکی قلب است که  می تواند کاهش راندمان  قلب شود. نوع خاصی از ضربان ساز به نام «درمان همگام سازی مجدد قلبی» CRT  یا ضربان‌سازی دو بطنی یا سه حفره ای ، می‌تواند این مشکل را درمان کند.

جراحی – گاهی اوقات جراحی برای افرادی که نارسایی قلبی دارند و همچنین به بیماری عروق کرونر قلب یا بیماری شدید دریچه های قلب مبتلا هستند توصیه می شود. این ممکن است شامل جراحی دریچه قلب یا جراحی بای پس عروق کرونر CABG   یا هر دو باشد. CABG روشی برای دور زدن عروق کرونر تنگ یا مسدود شده و بازگرداندن جریان خون به عضله قلب است

درمان نارسایی قلبی پیشرفته – پیوند قلب است. می تواند برای برخی از افراد مبتلا به نارسایی شدید قلبی که به درمان های دیگر پاسخ نداده اند مفید باشد. با این حال، غربالگری دقیق برای اطمینان از مناسب بودن پیوند قلب مورد نیاز است. علاوه بر این، عرضه قلب های موجود برای پیوند محدود است، بنابراین بیشتر افراد باید ماه ها یا حتی سال ها منتظر بمانند تا قلب جدید در دسترس باشد. افرادی که پیوند قلب انجام می دهند، قبل و بعد از جراحی به دقت پیگیری می شوند، زیرا خطرات زیادی وجود دارد.

پزشک شما ممکن است دستگاه کمکی بطن چپ LVAD ( معمولا Heartmate-3)   را به جای پیوند یا زمانی که منتظر پیوند هستید توصیه کند. این دستگاه پمپی است که با جراحی در داخل قفسه سینه کاشته می شود و برای بهبود جریان خون در بدن در هنگام ضعیف شدن پمپ قلب طراحی شده است. عوارض LVAD ها شامل خونریزی، لخته شدن خون و عفونت است.

چگونه از خود مراقبت کنید

تشخیص نارسایی قلبی می تواند ترسناک و استرس زا باشد. چند کار وجود دارد که می توانید برای مدیریت وضعیت خود انجام دهید:

●حتما داروهای خود را طبق دستور مصرف کنید. وقتی احساس بهتری کردید از مصرف دوز صرفنظر نکنید. اگر در پرداخت هزینه داروهای خود مشکل دارید، با پزشک خود صحبت کنید گاهی جایگزینی با داروهای کم قیمت تر با اثرات قلبی عروقی قابل قبول مقدور است.

●اگر داروهایتان عوارض جانبی یا مشکلات دیگری ایجاد کرد، به پزشک خود اطلاع دهید. پزشک شما ممکن است بتواند شما را به داروی دیگری تغییر دهد یا دوز شما را کاهش دهد تا از عوارض جانبی آزاردهنده جلوگیری شود.

●به احساس خود توجه کنید و به دنبال علائمی باشید که نارسایی قلبی شما در حال بدتر شدن است. در صورت وجود هرگونه تغییر به پزشک خود اطلاع دهید.

چه زمانی باید مجدد  زودتر از موعد به پزشک خود مراجعه کنید؟

●تنگی نفس شدید.

●ناراحتی یا درد قفسه سینه که بیش از ۱۵ دقیقه طول می کشد و با استراحت بهبود نمی یابد – اگر پزشک برای درد قفسه سینه نیتروگلیسیرین تجویز کرده است، آن را طبق دستور مصرف کنید و اگر دردتان برطرف نشد، کمک بگیرید.

●غش کردن یا هز هوش رفتن/ افتادن.

●تنگی نفس فزاینده یا جدید

●سرفه جدید یا تشدید شده، به خصوص اگر مواد کف آلود یا خونی سرفه می کنید

●افزایش تورم ساق پا یا مچ پا

●افزایش وزن ۱ کیلوگرم در یک روز یا  ۲ کیلوگرم  در یک هفته

●ضربان قلب تند یا نامنظم

داروی جدید نارسایی قلبی  : ساکوبیتریل- والزارتان ( با نام هاب تجاری آرترستان، بیتوال ، الپیدو)

مطالب تکمیلی درمورد کاردیومیوپاتی ها

کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک و کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی

داروی جدید کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی : ماواکامپتن

نارسایی قلب حالتی است که در آن قلب قادر به تامین مقادیر کافی خون برای تامین  نیاز بدن (موادغذایی و اکسیژن و … ) نمی باشد. این نام صرفا نشاندهنده یک بیمار ی نیست و بیش از ۱۱۰ بیماری مختلف قلبی بنام نارسایی قلب طبقه بندی می شوند. علایم این بیماری ها عموما مشترک است ولی تفاوت هایی جزیی در علایم و نیز تفاوت هایی در برنامه درمانی دارند.

این بیماری یکی از شایعترین علت بستری افراد بالای ۶۵ سال میباشد. نارسایی قلب اغلب (نه همیشه)  منجر به بزرگ شدن و کاهش انقباض  قلب میشود. ولی گاهی  با محدود شدن انبساط قلبی و گاهی با ضخامت دیواره قلب  همراه است.

مطالب تکمیلی نارسایی قلب

داروی جدید نارسایی قلبی  : ساکوبیتریل- والزارتان ( با نام هاب تجاری آرترستان، بیتوال ، الپیدو)

مطالب تکمیلی درمورد کاردیومیوپاتی ها

کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک و کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی

داروی جدید کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی : ماواکامپتن

چه چیزی ممکن است در نارسایی قلب رخ دهد؟

• قلب به اندازه کافی خون پمپ نکند. و سلولهای بدن خون، غذا و اکسیژن به اندازه کافی دریافت نکنند.
• مایعات بدن افزایش یابد و منجر به تورم پاها، مچ پا و ساق پا گردد،که ادم نامیده میشود.
• مایعات در ریه جمع شوند که به آن”ادم ریوی” گفته میشود.

دلایل ایجاد نارسایی قلب چیست؟

• آسیب به عضله قلبی ناشی از حمله قلبی
• عفونت ماهیچه قلب (میوکاردیت )  و یا دریچه های قلب
• برخی سموم و داروها
• وجود نقص قلبی از زمان تولد‌ یا اختلال  ژنتیکی و ارثی با بروز علاپم در نوجوانی
• عدم اجازه به خروج جریان خون کافی از قلب ناشی تنگی دریچه ای
• پرفشاری خون- دیابت – نارسایی کلیه – روماتیسمی و بسیاری از بیماری های سیستمیک بدن
• و سایر علل کمتر شایع

نارسایی قلب با چه علایمی همراه است؟

تنگی نفس به هنگام درازکشیدن و تنگی نفس حمله ای شبانه، سرفه خشک یا مرطوب، وجود خلط کف آلود و گاهی صورتی رنگ، خستگی، اضطراب، تعریق، بیقراری، سیاه شدن ، لبها ناخن ها ، پوست سرد و رنگ پریده ، ورم دستها و پاها ، بی اشتهایی ، تهوع و استفراغ، ضعف، شب ادراری و افزایش وزن به علت تجمع مایع در بدن از علایم نارسایی قلبی است.

نارسایی قلب چگونه درمان میشود؟

• تغییر روش زندگی و استراحت کافی
• رژیم غذایی و بویژه خودداری از مصرف نمک
• دارو درمانی
• گاهی در بیماران مناسب استفاده از پیس میکر سه حفره ای  CRT  یا شوک دهنده ICD
• گاهی در بیماران مناسب  عمل جراحی یا روش های اینترونشنال

فعالیت و استراحت:

به بیمار توصیه میشود که:

• در مرحله حاد بیماری در طول روز استراحت کافی داشته و در زمان استراحت برای کاهش تنگی نفس بهتر است بستر را ۲۰ الی ۳۰ سانتی متر بالا برده و در حالت نشسته یا نیمه نشسته قرار بگیرد.
• در صورتیکه در حالت درازکش دچار تنگی نفس میشوبد، بهتر است لبه تخت بنشینید و پاهای خود را آویزان روی صندلی قرار داده و دستها و سر خود را روی میز بالای تخت قرار دهید.
• پس از بهترشدن بیماری فعالیت خود را به آهستگی و با کمک دیگران شروع و کم کم افزایش دهید.
• برای جلوگیری از سرگیجه به آهستگی تغییر وضعیت دهید و از حالت نشسته به ایستاده درآیید.
• پس از هر بار فعالیت کمی استراحت نیز داشته باشید.

• باتوجه به شرایط ، فعالیت خود را افزایش دهید. میتوانید ورزشهایی مانند پیاده روی، شنا و دوچرخه سواری انجام دهید. در صورتیکه قادر به تحمل فعالیت نیستید، بلافاصله آن را متوقف کنید.
• از قرار گرفتن در معرض هوای خیلی سرد یا گرم خودداری کنید و در هوای سرد روی بینی و دهان خود را با شال گردن بپوشانید و لباس گرم و مناسب استفاده کنید. همچنین بهتر است فعالیت خود را در موقعی از روز که هوا معتدل است انجام دهید.

تغذیه:

• در غذای خود از نمک(سدیم) کمتر استفاده نمایید. هر یک گرم نمک تقریبا ۴۰۰ میلی گرم سدیم دارد. میزان سدیم موردنیاز در رژیم غذایی افراد سالم ۳ الی ۱۰ گرم در روز است ولی لازم است شما مصرف آن را به کمتر از ۱ گرم در روز محدود نمایید یعنی به هنگام طبخ و صرف غذا به آن نمک اضافه نکنید و از مصرف غذاهای حاوی نمک  نیز خودداری نمایید. زیرا این مقدار سدیم در مواد خام غذایی بدون اضافه کردن نمک وجود دارد.
• باتوجه به شرایط، فعالیت خود را افزایش دهید. میتوانید ورزشهایی مانند پیاده روی، شنا و دوچرخه سواری انجام دهید. در صورتیکه قادر به تحمل فعالیت نیستید، بلافاصله آن را متوقف کنید.
• از قرار گرفتن در معرض هوای خیلی سرد یا گرم خودداری کنید و در هوای سرد روی بینی و دهان خود را با شالگردن بپوشانید و لباس گرم و مناسب استفاده کنید. همچنین بهتر است فعالیت خود را در موقعی از روز که هوا معتدل است انجام دهید.
• موادغذایی با سدیم فراوان شامل: گوشت نمک سود شده، گوشتهای آماده و غذاهای کنسرو شده، سوسیس، همبرگر، انواع سس ها، ترشی ها، شورها، ادویه جات و برخی پنیرها میباشد که لازم است از خوردن آنها خودداری کنید.
• غذاهایی مانند: مرغ، ماهی، برنج، سیب زمینی سدیم کمی دارند که از این دسته از موادغذایی میتوانید استفاده کنید.
• تعداد وعده های غذایی خود را بیشتر ولی حجم آن را کم کنید و از مصرف مواد محرک مانند: قهوه، مواد حاوی کافئین، الکل و سیگار خودداری نمایید.
• بسته به وضعیت خود و با نظر پزشک محدودیت مصرف مایعات را رعایت کنید.
• ممکن است نیاز به محدود کردن مایعات به کمتر از ۱٫۵ لیتر در روز باشد. برای رفع خشکی دهانتان میتوانید از آبنبات سفت و آدامس بدون قتد استفاده کنید و یا دهانتان را شستشو دهید. البته در صورتیکه سدیم موجود در رژیم غذایی خود را کنترل نمایید و داروی ادرارآور مصرف کنید، معمولا مصرف مایعات خود به خود تنظیم میشود و نیازی به محدودیت شدید مایعات ندارید، مگر اینکه دستور پزشکی خاصی داشته باشید.
• جهت بررسی حجم مایعات بدنتان، هر روز صبح در یک ساعت مشخص پس از تخلیه مثانه وزن خود را کنترل و یادداشت نمایید و هرگونه افزایش وزن ناگهانی به میزان(۹_۴) کیلوگرم در روز یا (۲/۵-۲/۳) در عرض یک هفته را گزارش دهید.
• بسته به نوع داروی ادرارآوری که مصرف میکنید، ممکن است یک رژیم غذایی با پتاسیم کم یا زیاد به شما توصیه شود. موادغذایی با پتاسیم بالا شامل: موز، مرکبات، سبزیجات برگدار سبز، گوجه فرنگی، خرما، زردآلو، هلو، انجیر و غذاهای دریایی میباشد.

مصرف داروهای قلبی:

داروهای شما ممکن است بر اساس نوع نارسایی عموما از سه تا شش عدد تغییر کند.

داروهای بلوک کننده بتا

داروهابی بلوک کننده سیستم رنین آنژیوتانسین

داروهای بلوک کننده آلدسترون

داروهای مهار کننده سدیم گلوکوز ( حتی در بیماران غیر دیابتی باید مصرف شود).

داروهای دیورتیکی

اینوتروپ ها

و…….

امروزه کمتر از دیگوکسین استفاده می شود ولی در صورتیکه دیگوکسین مصرف میکنید:

۱٫ حتما قبل از مصرف آن نبض خود را کنترل کنید و در صورتیکه کمتر از ۶۰ ضربه در دقیقه بود به پزشک خود اطلاع دهید.

۲٫ حتما به علایم مسمومیت با دیگوکسین مانند بی اشتهایی، گیجی، تهوع و استفراغ، خستگی و اختلالات بینایی توجه داشته باشید و در صورت بروز این علایم به پزشک خود مراجعه نمایید.

۳٫ به خاطر داشته باشید که مصرف همزمان دیگوکسین با برخی از موادغذایی پرفیبر مانند سبزیجات خام، میوه ها، سبوس، داروهای آنتی اسید(شربت معده). داروهای ضداسهال و ملین ها باعث کاهش جذب دیگوکسین میشود بنابراین از مصرف همزمان آنها خودداری کنید.

واحد آموزش سلامت با همکاری دکتر تابان

مرکز آموزشی درمانی و تحقیقاتی قلب و عروق شهید مدنی تبریز

مطالب تکمیلی نارسایی قلب

داروی جدید نارسایی قلبی  : ساکوبیتریل- والزارتان ( با نام هاب تجاری آرترستان، بیت وال ، الپیدو)

مطالب تکمیلی درمورد کاردیومیوپاتی ها

کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک و کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی

داروی جدید کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی : ماواکامپتن