فینرنون Finerenon:

فینرنون  (Finerenon) یک آنتاگونیست غیراستروئیدی انتخابی گیرنده مینرالوکورتیکوئید (ns-MRA) است. گیرنده های مینرالوکورتیکوئید (MR) در انواع سلول ها از جمله سلول های کلیه، قلب و عروق خونی وجود دارند. هورمون آلدوسترون (یک مینرالوکورتیکوئید طبیعی) به این گیرنده ها متصل شده و موجب

• احتباس سدیم و آب (منجر به فشار خون و ادم می شود).
• فیبروز (ایجاد بافت اسکار) در کلیه و قلب.
• التهاب و استرس اکسیداتیو

می شود. این اثرات جبرانی بوده ولی موجب عوارض جدی قلبی عروقی- کلیوی می گردند. در بیماری هایی مانند دیابت نوع ۲، فعالیت این گیرنده ها به طور غیرطبیعی افزایش می یابد که به پیشرفت بیماری کلیوی و قلبی کمک می کند.

فینرنون (Finerenon) با مسدود کردن این گیرنده ها، اثرات مضر آلدوسترون را کاهش می دهد. برخلاف مسدودکنندههای قدیمی تر مانند اسپیرونولاکتون و اپلرنون، فینرنون به دلیل ساختار شیمیایی متفاوت، وابستگی کمتری به گیرنده های سایر هورمونها (مانند گیرندههای آندروژن، پروژسترون و گلوکوکورتیکوئید) دارد و در نتیجه عوارض جانبی هورمونی مانند ژنیکوماستی (بزرگ شدن پستان در مردان) یا بینظمی قاعدگی را به طور قابل توجهی کاهش میدهد.

فارماکوکینتیک :  پس از مصرف خوراکی، به سرعت جذب می شود. عمدتاً در کبد و از طریق سیستم سیتوکروم P450 متابولیزه می شود.  حدود ۹۰٪ از طریق مدفوع و ۱۰٪ از طریق ادرار دفع می شود.  نیمه عمر آن حدود ۲-۳ ساعت است، اما اثرات بیولوژیکی آن به دلیل اتصال قوی به گیرنده های MR طولانی تر است و امکان مصرف یک بار در روز را فراهم می کند.

کاربرد بالینی :  فینرنون در حال حاضر برای  بیماری کلیوی مزمن مرتبط با دیابت نوع ۲ و نارسایی قلب با کسر جهشی حفظ شده یا مختصر کاهش یافته مصرف دارد.

هدف درمان: کاهش خطر پیشرفت بیماری کلیوی شامل کاهش عملکرد فیلتراسیون گلومرولی یا GFR، نارسایی کلیوی مرحله نهایی و مرگ و میر ناشی از کلیه  و یا کاهش حوادث قلبی-عروقی در بیماران نارسایی قلبی  (شامل حملات قلبی، بستری شدن به دلیل نارسایی قلبی و مرگ و میر قلبی-عروقی) می باشد.

تأیید این دارو بر اساس مطالعات  بزرگ بالینی به نام های FIDELIO-DKD و FIGARO-DKD  و FINART-HFاست که نشان دادند فینرنون در کنار درمان استاندارد به طور قابل توجهی هم پیشرفت بیماری کلیوی و هم حوادث قلبی-عروقی را کاهش می دهد.

عوارض جانبی Finerenon:  مانند همه داروها، فینرنون نیز می تواند عوارض جانبی داشته باشد. مهم ترین عوارض آن عبارتند از:

هایپرکالمی (Hyperkalemia) : شایع ترین و جدی ترین عارضه فینرنون است. این دارو با مهار گیرنده های MR باعث کاهش دفع پتاسیم از کلیه می شود که می تواند منجر به افزایش سطح پتاسیم خون (هایپرکالمی) گردد. هایپرکالمی شدید می تواند خطر مشکلات جدی قلبی مانند آریتمی (بی نظمی ضربان قلب) را افزایش دهد.

پایش:  کنترل منظم سطح پتاسیم سرم قبل از شروع درمان، در ۴ هفته اول، پس از تغییر دوز و در طول درمان الزامی است. در صورت افزایش قابل توجه پتاسیم، ممکن است نیاز به قطع موقت یا دائم دارو، تعدیل دوز یا مداخلات درمانی دیگر باشد.

هیپوتانسیون (فشار خون پایین): این دارو می تواند باعث کاهش فشار خون شود، به خصوص در افرادی که داروهای ضد فشار خون دیگر نیز مصرف می کنند

افزایش خفیف کراتینین سرم (که معمولاً گذرا و قابل برگشت است)

موارد منع مصرف و احتیاط ها:

*   هایپرکالمی قابل توجه (مثلاً پتاسیم سرم > 5.0 mmol/L) قبل از شروع درمان.

*   نارسایی شدید کبدی (Child-Pugh Class C).

*   نارسایی شدید کلیوی (eGFR < 25 mL/min/1.73 m²) که تحت درمان با دیالیز هستند.

*   همزمانی با داروهای مهارکننده قوی CYP3A4 (مانند کتوکونازول، ایتراکونازول، کلاریترومایسین) به دلیل خطر افزایش سطح فینرنون و عوارض آن.

???? نام دارو: پردنیزولون (Prednisolone): از گروه داروهای کورتیکواستروئیدی (کورتون‌ها) است.

هدف از مصرف: پردنیزولون دارویی است که سیستم ایمنی بدن را سرکوب می‌کند تا از پس‌زدن عضو پیوندی (قلب، کلیه، کبد و …) جلوگیری شود.

همچنین به کاهش التهاب و تورم در بدن کمک می‌کند.   پردنیزولون معمولاً همراه با داروهای دیگر مانند تاکرولیموس، سیکلوسپورین و مایکوفنولات استفاده می‌شود.

اطلاعات داروی مایکوفنولات مافتیل ( سل سپت)

اطلاعت داروی تاکرولیموس (پروگراف)

اطلاعات داروی سیکلوسپورین

نحوه مصرف دارو

• دارو را دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف کنید.
• معمولاً یک‌بار در روز صبح همراه صبحانه مصرف می‌شود.
• قرص را کامل ببلعید، از خرد کردن یا جویدن خودداری کنید مگر پزشک اجازه دهد.
• دارو را هر روز در ساعت مشخص مصرف کنید.
• قطع ناگهانی دارو ممنوع است؛ پزشک باید مقدار دارو را به‌تدریج کاهش دهد.

هشدارها و نکات مهم

پایش پزشکی: پزشک به‌صورت منظم موارد زیر را بررسی می‌کند:

• فشار خون
• قند و چربی خون
• وزن و وضعیت استخوان‌ها
• علائم عفونت

عوارض جانبی احتمالی

شایع‌تر (به‌ویژه در مصرف طولانی‌مدت):

• افزایش اشتها و افزایش وزن
• پف صورت و احتباس مایعات
• افزایش قند خون (ممکن است منجر به دیابت شود)
• افزایش فشار خون
• تغییرات خلق (بی‌خوابی، اضطراب، تحریک‌پذیری)
• ضعف عضلانی
• نازک شدن پوست یا کبودی آسان
• پوکی استخوان در مصرف طولانی‌مدت

در صورت مشاهده موارد زیر فوراً اطلاع دهید:

• تب، گلودرد یا علائم عفونت
• تاری دید یا درد چشم
• درد یا ورم پا
• افزایش شدید وزن یا تورم شکم
• تنگی نفس یا درد قفسه سینه

پیشگیری از عفونت

چون پردنیزولون سیستم ایمنی را تضعیف می‌کند:

• از تماس با افراد بیمار خودداری کنید.
• دست‌ها را مرتب بشویید.
• واکسیناسیون فقط با تأیید پزشک انجام شود (واکسن‌های زنده معمولاً ممنوع‌اند).
• تب، زخم یا هر عفونت را سریع گزارش کنید.

توصیه‌های تغذیه‌ای و سبک زندگی

✅ رژیم غذایی کم‌نمک و کم‌چربی:
برای جلوگیری از افزایش فشار خون و احتباس مایع.

✅ رژیم با کلسیم و ویتامین D بالا:
برای جلوگیری از پوکی استخوان (شیر کم‌چرب، لبنیات، سبزیجات سبز).

✅ کنترل قند خون:
از خوردن شیرینی، نوشیدنی قندی و کربوهیدرات زیاد خودداری کنید.

✅ ورزش سبک منظم:
مثل پیاده‌روی روزانه (با اجازه پزشک).

✅ محافظت از پوست:
پوست نازک‌تر می‌شود، از خراش یا بریدگی جلوگیری کنید.

✅ مراجعات منظم پزشکی:
برای بررسی فشار، قند، چربی، تراکم استخوان و سلامت چشم.

نکات پایانی برای بیمار

✅ پردنیزولون دارویی حیاتی برای پیشگیری از پس‌زدن پیوند است — قطع یا کاهش دوز بدون نظر پزشک ممنوع است.
✅ دارو را هر روز در ساعت مشخص (ترجیحاً صبح) مصرف کنید.
✅ در صورت استرس، جراحی یا بیماری شدید، ممکن است پزشک دوز دارو را موقتاً تغییر دهد.
✅ دارو را در جای خشک، خنک و دور از نور مستقیم نگهداری کنید.
✅ در صورت تهوع، استفراغ یا ناتوانی در خوردن دارو فوراً پزشک را مطلع کنید.
✅ همیشه دارو را همراه داشته باشید و تیم درمانی را از مصرف آن مطلع کنید.

در کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی HOCM علاوه بر ضخیم شدن عضله بطن چپ، این ضخامت باعث انسداد جریان خروجی خون از بطن چپ به آئورت می‌شود. یعنی مسیر خروج خون از قلب به سمت بدن تنگ و بسته می‌شود، به‌خصوص هنگام فعالیت یا افزایش ضربان قلب

علت و پاتوفیزیولوژی کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی (HOCM):

• ژنتیکی و اتوزوم غالب است.
• ضخامت غیرطبیعی دیواره بطن چپ (معمولاً سپتوم بین بطن‌ها) باعث می‌شود مسیر خروجی خون باریک شده و جریان خون محدود شود.
• همچنین حرکت غیرطبیعی دریچه میترال (SAM: systolic anterior motion) ممکن است در انسداد نقش داشته باشد.
• انسداد باعث افزایش فشار داخل بطن و کاهش خروجی قلب می‌شود.

⚠️ علائم شایع کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی (HOCM):

• تنگی نفس (بخصوص هنگام فعالیت)
• درد قفسه سینه (آنژین)
• سرگیجه و سنکوپ (بی‌هوشی)
• خستگی و ضعف
• ضربان قلب نامنظم و آریتمی
• صدای قلبی مخصوص (ساب‌اگریدینت ستیلیک یا کش‌دار در استنوس آئورت)

تشخیص کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی (HOCM):

1. اکوکاردیوگرافی:
   • ضخامت سپتوم بین بطن‌ها (>15 میلی‌متر)
   • مشاهده انسداد مسیر خروجی بطن چپ (LVOT obstruction)
   • حرکت غیرطبیعی دریچه میترال (SAM)
2. نوار قلب (ECG):
   • علائم هیپرتروفی و آریتمی
3. تست استرس و MRI در موارد پیچیده

درمان کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی (HOCM):

درمان دارویی (اولویت اول):

• بتابلوکرها (مثل متوپرولول) برای کاهش ضربان قلب و فشار داخل بطن
• بلوک‌کننده‌های کانال کلسیم (وراپامیل)
• مسدودکننده‌های آلفا (گاهاً استفاده می‌شوند)
• داروها ی جدید مهار کننده فعالیت بیش از حد میوزین ماواکامپتن

• پرهیز از مصرف از داروهایی که باعث کاهش حجم خون یا کاهش مقاومت عروقی می‌شوند (مثل نیتروگلیسیرین)

درمان غیر دارویی:

• سپتومیکتومی جراحی: برداشتن بخش ضخیم شده سپتوم برای رفع انسداد خروجی
• آبلیشن با الکل سپتال: ایجاد انفارکتوس کنترل شده در سپتوم برای کاهش ضخامت و رفع انسداد
• ایمپلنت دفیبریلاتور (ICD): در بیماران با ریسک بالا مرگ ناگهانی

نکات مهم :

• فعالیت بدنی شدید در بیماران HOCM می‌تواند خطرناک باشد.
• کنترل آریتمی‌ها و پیگیری منظم اهمیت دارد.
• مشاوره ژنتیکی برای خانواده‌های درگیر توصیه می‌شود.

نام علمی: آپیکسابان

نام های تجاری (برند):

داروی آپیکسابان معمولا برای بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی بدون دریچه قلب مصنوعی برای کاهش خطر لخته شدن خون و بروز سکته مغزی تجویز می‌شود. فیبریلاسیون نوع رایجی از ضربان قلب نامنظم و سریع است که احتمال تشکیل لخته را افزایش می‌دهد.

بدون صحبت با پزشک مصرف آپیکسابان را قطع نکنید، زیرا ممکن است بعد از قطع مصرف دارو هنوز هم در معرض خطر تشکیل لخته خون و سکته باشید. به‌ همین ‌دلیل پزشک ممکن است پس از قطع این دارو، داروی ضد انعقاد (رقیق‌کننده خون) دیگری برای جلوگیری از تشکیل لخته خون برای شما تجویز کند.

اشکال دارویی: این دارو به‌صورت قرص‌های ۲/۵ و ۵ میلی‌گرمی تولید می‌شود.

کاربرد

این دارو با رقیق کردن خون به واسطه مسدود کردن فاکتور Xa که میزان آنزیم ترومبین را در خون شما کاهش می‌دهد، به پیشگیری از تشکیل لخته خون در بدن کمک می‌کند. ترومبین ماده‌ای است که باعث می‌شود پلاکت‌ها در خون به یکدیگر بچسبند و لخته تشکیل شود.

علاوه‌ بر بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی، از این دارو برای پیشگیری از ترومبوز ورید عمقی (لخته شدن خون در پاها) یا آمبولی ریوی (لخته شدن خون در ریه‌ها) پس از جراحی تعویض مفصل ران یا زانو و پیشگیری و درمان بروز ترومبوز ورید عمقی  یا آمبولی ریوی  در افراد با سابقه ابتلا به آن‌ها نیز استفاده می‌شود.

مقدار و روش مصرف

این دارو معمولاً دو بار در روز با غذا یا بدون آن مصرف می‌شود. حداقل دوز اول از آپیکسابان برای جلوگیری از لخته شدن خون پس از جراحی تعویض مفصل ران یا زانو باید ۱۲ تا ۲۴ ساعت پس از جراحی مصرف شود. معمولاً تا ۳۵ روز پس از جراحی تعویض مفصل ران و ۱۲ روز پس از جراحی تعویض مفصل زانو مصرف می‌شود. در بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی، این دارو برای کودکان زیر ۱۷ سال هنوز دوز ایمن و موثری ندارد، برای افراد میانسال ۱۸ تا ۷۹ سال دوز معمول ۵ میلی‌گرم است که دو بار در روز مصرف می‌شود و برای افراد مسن بالای ۸۰ سال اگر بیمار مشکلات کلیوی شدید یا وزن کمتر از ۶۰ کیلوگرم داشته باشد، پزشک ممکن است دوز ۵/۲ میلی‌گرم را تجویز کند.

موارد منع مصرف: داروی آپیکسابان می‌تواند با سایر داروها، ویتامین‌ها یا داروی های گیاهی که مصرف می‌کنید تداخل داشته باشد.

داروهایی که مصرف آن‌ها با آپیکسابان توصیه نمی‌شود

داروهای ضد انعقاد خون یا ضد پلاکت مانند وارفارین، هپارین، آسپرین، کلوپیدوگرل، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن که می‌توانند با مصرف همزمان، خطر خونریزی داخلی را در شما افزایش دهند.

داروهای کتوکونازول، ایتراکونازول و ریتوناویر میزان اثر آپیکسابان را در بدن شما افزایش می‌دهند.

داروهای ریفامپین، کاربامازپین و فنی توئین میزان اثر آپیکسابان را در بدن شما کاهش میدهد.

بیماران با خونریزی داخلی و رقت خون یا کسانی که قصد جراحی دارند (از حداقل ۲۴ تا ۴۸ ساعت قبل)، نباید این دارو را مصرف کنند.

عوارض جانبی

از عوارض جانبی شایع آن می‌توان به خونریزی خفیف که ممکن است به‌صورت خون دماغ، کبودی بی‌دلیل، خونریزی بیشتر قاعدگی و خونریزی لثه هنگام مسواک زدن خود را نشان دهد، اشاره کرد.

اما عوارض جانبی شدید آن شامل خونریزی جدی، غیر منتظره و طولانی‌مدت است که با ادرار قرمز، صورتی یا قهوه‌ای یا مدفوع قرمز یا سیاه رنگ، سرفه خونی یا وجود لخته‌های خون در استفراغ، درد یا تورم غیر منتظره، سردرد، سرگیجه یا ضعف و لخته خون نخاعی یا اپیدورال (با علائم گزگز، بی‌حسی یا ضعف عضلانی به‌ویژه در پاها) خود را نشان می‌دهد و نیاز به مراقبت‌های فوری پزشکی دارد.

شرایط نگهداری

این دارو باید در دمای اتاق و به دور از نور و رطوبت نگهداری شود. همه داروها را از کودکان و حیوانات خانگی دور نگه‌ دارید.

واحد آموزش سلامت

مرکز آموزشی درمانی و تحقیقاتی قلب و عروق شهید مدنی تبریز

فیبریلاسیون دهلیزی چیست؟ فیبریلاسیون دهلیزی (AF یا AFib) یکی از شایع‌ترین انواع آریتمی (بی‌نظمی ضربان قلب) است. در این حالت، سیگنال‌های الکتریکی غیرطبیعی در دهلیزهای قلب باعث می‌شوند ضربان قلب سریع و نامنظم شود.

بعضی بیماران فقط احساس تپش قلب دارند، اما در دیگران ممکن است باعث تنگی نفس، خستگی، سرگیجه یا حتی افزایش خطر سکته مغزی شود.

ابلیشن فیبریلاسیون دهلیزی (AF Ablation):

ابلیشن قلبی روشی برای درمان بی‌نظمی ضربان قلب است. ابلیشن قلبی یا سوزاندن مسیر بازچرخشی درقلب از طریق از بین بردن قسمتی از بافت‌ باعث از بین رفتن آریتمی قلبی می شود. در برخی موارد نیز ابلیشن قلبی مانع ورود سیگنال‌های الکتریکی غیر عادی به قلب می‌شود و به همین دلیل مانع ضربان نا منظم قلب می‌شود.در آن بافت‌های کوچکی از قلب که باعث ایجاد سیگنال‌های الکتریکی نابجا می‌شوند، از بین برده یا غیرفعال می‌شوند. این کار معمولاً با استفاده از انرژی رادیوفرکوئنسی (حرارت) یا انرژی سرما (کرایو‌ابلیشن) انجام می‌شود.در ابلیشن قلبی سیم بلند و انعطاف‌پذیری از طریق ورید ران  به قلب فرستاده می‌شود.

ابلیشن قلبی گاهی از طریق عمل باز  قلب باز انجام می‌شود اما انجام این عمل از طریق کاتتر و ورید ران  عوارض کمتر و دوره بهبود سریع‌تری را در پی دارد.

علت ابلیشن قلبی

هدف از ابلیشن : هدف از انجام این روش، بازگرداندن ریتم طبیعی قلب (ریتم سینوسی) و کاهش یا قطع نیاز به داروهای ضدآریتمی است.در بسیاری از بیماران، ابلیشن باعث بهبود علائم و کیفیت زندگی می‌شود.

پیام الکتریکی که موجب ضربان قلب می‌شود باید به‌صورت دقیق به قلب برسد. هرگونه اختلال در این جریان‌ها موجب ضربان منظم قلب می‌شود که گاهی به‌وسیله ابلیشن قلبی قابل‌درمان است. ابلیشن قلبی هیچ‌گاه اولین گزینه درمانی نیست و برای افرادی به کار می‌رود که:

• مصرف دارو برای درمان ضربان نامنظم قلبشان بی‌تأثیر بوده است.
• مصرف دارو برایشان عوارضی را در پی داشته است.
• اختلال ضربان قلب ایشان از نوع خاصی است که با ابلیشن قلبی قابل‌درمان است.
• خطر عوارضی مانند ایست قلبی در ایشان بسیار بالا است.

آمادگی قبل از ابلیشن
۱- بایستی حداقل ۶ ساعت قبل از عمل ناشتا باشید .
۲- داروهای ضد بی نظمی را از ۵ روز قبل قطع کنید .
۳- اگر تحت درمان با وارفارین هستید ۴۸ ساعت قبل از عمل قطع شود .

۴- این عمل ممکن است چند ساعت طول بکشد و شما روی تخت سفتی دراز بکشید پس حوصله داشته باشید.
۵- ممکن است احساس تپش قلب و ناخوشایندی
در حین عمل پیدا کنید که طبیعی است و نگران
نشوید.

۶- سرمی به رگ دست شما وصل می شود. این مسیر اجازه می دهدکه در صورت لزوم بتوان از آن طریق دارو را مستقیماً داخل سیاهرگ تزریق کرد. همچنین ممکن است یک آرام بخش به شما داده شود تا احساس راحتی نمایید.

این کار دردناک نیست ولی ممکن است چند ساعت طول بکشد که باعث خستگی شما می شود. در طول عمل احتمال دارد احساس ناخوشایندی ناشی از بی نظمی و تپش قلب را احساس کنید که این حالت توسط پزشک ایجاد می شود وجای نگرانی ندارد ، بهتر است شما آرام باشید و شکایت خود را بیان کنید این وضعیت طولانی نیست و رفع می شود و درصورت نیاز، درمان لازم جهت برقراری ریتم طبیعی قلب انجام می شود.

نحوه انجام ابلیشن

• بیمار معمولاً تحت بی‌هوشی یا آرام‌بخشی قرار می‌گیرد.
• پزشک از طریق سیاهرگ کشاله ران لوله‌های باریکی به نام کاتتر را وارد قلب می‌کند.
• با استفاده از نقشه‌برداری الکتریکی، نواحی ایجادکننده آریتمی شناسایی و سپس با انرژی مناسب سوزانده یا منجمد می‌شوند.
• این کار معمولاً ۲ تا ۴ ساعت طول می‌کشد و بیمار اغلب همان روز یا روز بعد ترخیص می‌شود.

مزایا

✅ احتمال بازگشت ریتم طبیعی قلب
✅ کاهش نیاز به دارو
✅ بهبود علائم (تپش قلب، تنگی نفس، خستگی)
✅ ارتقای کیفیت زندگی

عوارض احتمالی (نادر)

⚠️ خون‌ریزی یا کبودی در محل ورود کاتتر
⚠️ سوراخ شدن دیواره قلب (بسیار نادر)
⚠️ لخته خون یا سکته مغزی (با داروهای رقیق‌کننده کنترل می‌شود)
⚠️ آسیب به عصب یا سایر ساختارهای قلبی (نادر)

مراقبت های پس از ابلیشن

۱-        پای سمت محل عمل بایستی چند ساعت (بستگی به نظر پزشک) بیحرکت باشد.

۲-        با اجازه پزشک و پرستار بعد از چند ساعت بایستی از تخت پائین بیایید و راه بروید. در پائین آمدن از تخت عجله نکنید ابتدا ۵-۱۰ دقیقه کنار تخت بنشینید و چنانچه سرگیجه و ضعف نداشتید از تخت پائین آمده و راه بروید.

۳-        برای پیشگیری از هرگونه خونریزی از محل میل، ۴ الی ۶ ساعت پس از عمل بیمار در محل ریکاوری نگه‌داری می‌شود. همچنین به همین منظور ضربان قلب و فشار بیمار نیز باید به‌صورت دقیق بررسی شود.

۴-      با توجه به وضعیت بیمار، وی ممکن است در همان روز مرخص شود. در صورت مرخص شدن از بیمارستان نیز توصیه می‌شود از انجام فعالیت‌هایی مانند رانندگی پرهیز شود.

۵-      احساس سوزش پس از عمل طبیعی است اما نباید بیشتر از یک هفته باشد. به‌طور طبیعی نیز پس از گذشت چند روز از ابلیشن قلبی، فرد قادر به انجام فعالیت‌های روزمره خواهد بود.

نتیجه عمل ابلیشن قلبی

عمل ابلیشن قلبی ممکن است در برخی افراد به‌ صورت دوباره تکرار شود و همچنین فرد مستلزم مصرف دارو حتی پس از انجام ابلیشن قلبی باشد.

سبک زندگی و برنامه غذایی سالم نیز افزایش سلامت عمومی قلب و پیشگیری از شرایط بدتر مانند فشارخون بالا و ضربان نامنظم قلب بسیار مؤثر است. پزشک همچنین ممکن است مواردی را در همین راستا برای بیمار متذکر شود که برخی از این موارد عبارت‌اند از:

• مصرف کمتر نمک موجب کاهش فشارخون بالا می‌شود.
• فعالیت فیزیکی بیشتر
• پرهیز از استعمال دخانیات
• پرهیز از مصرف الکل
• مصرف غذاهای سالم
• وزن مناسب
• کنترل احساسات از قبیل خشم

بعد از عمل

• ممکن است در محل ورود کاتتر کمی درد یا کبودی وجود داشته باشد.
• تا چند هفته، احساس تپش قلب خفیف طبیعی است.
• پزشک ممکن است داروهای رقیق‌کننده خون و ضدآریتمی را برای مدتی ادامه دهد.
• پیگیری با نوار قلب یا هولتر معمولاً در ماه‌های بعد انجام می‌شود.

نکات مهم  در منزل بعد از ترخیص

۱- محل عمل بایستی از نظر خونریزی چک شود، به محل عمل فشار نیاورید تا چند روز از فعالیت‌های سنگین یا بلند کردن اجسام سنگین خودداری کنید.

۲- کمی درد در محل عمل طبیعی است ولی اگر سفتی و کبودی بیش از اندازه و خونریزی غیر طبیعی می باشد بایستی به پزشک خود مراجعه کنید.

۳- اگر دچار درد قفسه سینه، تنگی نفس، تب یا خون‌ریزی شدید شدید، فوراً به پزشک مراجعه کنید. در صورت احساس تپش و ضربان سریع قلب حتماً هر چه سریعتر به اولین مرکز درمانی مراجعه کرده و نوار قلب بگیرید و به پزشک خود مراجعه کنید .

۴- این عمل محدودیتی در زندگی شما ایجاد نمی کند مگر اینکه بیماری و مشکل دیگری داشته باشید که پزشک معالجتان برای شما توضیح خواهند داد .

توصیه‌های پس از ابلیشن

• داروها را طبق دستور پزشک مصرف کنید.
• ویزیت‌های پیگیری را فراموش نکنید؛ حتی اگر حالتان خوب است.

نکته پایانی

ابلیشن برای همه بیماران مناسب نیست. تصمیم برای انجام آن باید پس از گفت‌وگو با متخصص قلب و الکتروفیزیولوژی، با در نظر گرفتن شرایط قلبی، سن، علائم و پاسخ به درمان دارویی گرفته شود.

تترالوژی فالوت (TFO) 9.7% بیماری های مادرزادی قلبی را تشکیل می دهد و شایع ترین بیماری سیانوز دهنده قلبی در کودکان می باشد.

این بیماری ترکیبی از چهار نقص در بیماران می باشد:

TOF ‌تترالوژی فالوت

1-       انسداد مجرای خروجی بطن راست یا تنگی دریچه ریوی

۲-       وجود سوراخ در دیواره بین دو بطن یا VSD

3-       خم شدن آئورت به طرف راست و قرار گرفتن آن روی دیواره بطنی

۴-       بزرگ و عضلانی شدن (هیپرتروفی) بطن راست

در این کودکان خون به طور طبیعی از دهلیز راست به بطن راست جریان دارد، وقتی بطن راست در حضور یک دریچه تنگ با شدت منقبض می شود مقداری از خون بوسیله سوراخ دیواره بین بطنی به طرف چپ قلب پمپ شده و باعث مخلوط شدن خون تیره به روشن می شود و بطن راست به علت انقباض های شدید بزرگ و عضلانی می شود.

علائم و نشانه ها:

رنگ آبی کبود (سیانوز) مشخص ترین علامت بالینی TOF، که ممکن است در بدو تولد وجود نداشته باشد و بعد از دو ماهگی به مرور ظاهر شود. سیانوز در لب ها، دهان و انگشتان دست و پا واضح تر است. در یک تا دو سالگی چماقی شدن انگشتان نیز رخ می دهد.

حملات تنگی نفس شدید(Spell)

مشکل عمده کودکان در یک تا دو سال تول عمر است. تنگی نفس شدید معمولا به دنبال تغذیه، فعالیت یا دفع دیده می شود. این کودکان نسبت به همسالان خود جثه کوچکتری دارند و رشد طبیعی پیدا نمی کنند. رکود فکری نیز ممکن است در نتیجه کاهش اکسیژن گیری مغزی رخ دهد.

تشخیص

تشخیص بوسیله عکس قفسه سینه، نوار  قلبی، اکوکاردیوگرافی و مطالعات آزمایشگاهی صورت می گیرد. تشخیص قطعی بوسیله آنژیوگرافی وکاتتریزاسیون قلبی صورت میگیرد که پزشک مربوطه والدین کودک را در این مورد راهنمایی خواهد نمود.

درمان

برای درمان حملات تنگی نفس معمولا کودکان به حالت چمپاتمه (نشسته و بغل کردن زانوها) یا در حالت خواب نیز به حالت سجده قرار میگیرند. این طرز قرار گرفتن حرکت خون تیره را به قلب کاهش داده و باعث بهبود اکسیژن رسانی می شود. در موارد شدید تر برخی داروها مثل مورفین، بی کربنات سدیم، تزریق سرم در مراکز درمانی استفاده می شود. درمان قطعی این بیماران عمل جراحی است.

عمل جراحی در این کودکان به صورت تسکینی و تصحیح کامل بر حسب شرایط کودک انجام می شود. جراحی تسکینی علائم بیماری را کاهش می دهد در حالی که در جراحی تصحیحی به طور کامل دریچه تنگ اصلاح می شود و سوراخ بین دیواره قلب ترمیم می شود. بعد از ترمیم موفقیت آمیز، کودک معمولا می تواند زندگی بدون محدودیتی را داشته باشد.

نتیجه

معمولا تصحیح کامل اجازه میدهد که کودک بدون هیچ علائمی به زندگی ادامه دهد و خطر جراحی تصحیحی کمتر از ۱۰% است.

مراقبت های ضروری

کنترل مرتب و مصرف منظم داروها تحت نظر پزشک برای عملکرد بهتر قلب ضروری است . رعایت بهداشت و درمان طبی جهت پیشگیری از آندوکاردیت (عفونت قلب) همچنین وضیت تغذیه و رشد مناسب کودک باید مورد توجه باشد.

واحد آموزش سلامت

مرکز آموزشی درمانی و تحقیقاتی قلب و عروق شهید مدنی تبریز

نام علمی دارو: ساکوبیتریل – والزارتان

نام برندهای موجود در ایران:  آرترستان  ARTRESTAN – الپیدو  Elpidue -بیتوال Bitval – زیوالس Zivales  و …

نام تجاری برند اصلی  : انترستو Entresto  ( برند اصلی  تولید داروسازی نووارتیس Novartis  )‌ اونپتوس Oneptus  ( برند ترکیه تحت لیسانس نووارتیس )‌

ساکوبیتریل یک داروی جدید قلبی می باشد. این دارو با مهار  تخریب BNP سبب اتساع  عروقی  می شود. ترکیب دوم دارو  والزارتان یک مسدود کننده گیرنده آنژیوتانسین ۲ است . والزارتان از انقباض عروق خونی پیشگیری می کند که این کار سبب کاهش فشار خون و بهبود جریان آن می شود.

ساکوبیتریل – والسارتان ( آرترستان ) یک داروی ترکیبی است که در افراد مبتلا به نارسایی مزمن قلب تجویز  می شود. این دارو   از پیشرفت نارسایی قلبی (‌ ریمودلینگ یا تبدیل عضله قلبی به فیبروز یا ه اصطلاح عامیانه لاستیکی شدن ماهیچه قلبی) جلوگیری کرده و نیاز به بستری شدن در بیمارستان و همچنین خطر مرگ در اثر نارسایی قلبیرا کاهش میدهد. ساکوبیتریل و والزارتان  به جای مهار کننده های آنزیم ACE ( مثل کاپتوپریل و انالاپریل و لیزینوپریل) و  معمولا به همراه دیگر داروهای نارسایی قلبی  داده می شود.

در صورت داشتن حساسیت به  کاپتوپریل، انالاپریل، لیزینوپریل و یا لوزارتان و  والسارتان به پزشک خود اطلاع دهید  ولی  بیماران قدیمی معمولا بیمارا در حال مصرف این دارو ها هستند و یا پزشک از علت عدم مصرف دارو مطلع است.

ولی نکته مهمتر :   مصرف  داروی مهار کننده ACE ( مثل کاپتوپریل و انالاپریل و لیزینوپریل) ر ا باید ۳۶ ساعت قبل  مصرف ساکوبیتریل- والسارتان  قطع کرد

برای اطمینان از ایمن بودن ساکوبیتریل – والزارتان ، در صورت داشتن موارد زیر به پزشک یاداوری کنید:

• بیماری کلیوی
• آنژیو ادم وراثتی

در خانم های مبتلا به نارسایی قلبی بارداری عموما منع دارد. پبه هر حال در صورت بارداری باید از مصرف این دارو اجتناب شود. در صورت باردار شدن به پزشک خود اطلاع داد.  در  بیماران نارسایی قلبی بویژه در زمان  استفاده از این دارو باید از روش های  ضد بارداری استفاده شود.

نحوه ی مصرف ساکوبیتریل – والزارتان

باید از تمامی راهنمایی های موجود بر روی برچسب دارو پیروی شود. پزشک می تواند جهت اطمینان از دستیابی بیمار به بهترین نتایج، به صورت گاه به گاه دوز یا مقدار دارو را تغییر دهد. این دارو را نباید در مقادیر کمتر یا بیشتر و یا برای زمانی طولانی تر از آن چه که تجویز شده مصرف کرد.

وعده فراموش شده باید به محض یادآوری مصرف شود. در صورتی که تقریبا زمان مصرف وعده بعدی دارو رسیده باشد باید از مصرف وعده فراموش شده صرف نظر کرد. نباید برای جبران وعده فراموش شده مقدار اضافه تری دارو مصرف کرد.

در صورت مصرف اشتباهی و اضافه دارو  چه کنیم؟

در این صورت احتمال افت فشار خون وجود دارد . اگر فشار خون تان افت شدید ندارد می توانید با استراحت و مراحعه غیر اورژانسی با پزشک خود مشورت کنید .از برخاستن سریع از حالت نشسته یا وضعیت درازکش خودداری کنید. در صورت افت فشار یا اختلال همودینامیک با اورژانس مراجعه کنید.

عوارض جانبی ساکوبیتریل – والزارتان

• واکنش حساسیتی : کهیر – سختی در تنفس -تورم در صورت، لب ها، زبان یا گلو
• احساس افت فشار و سبکی در سر
• خستگی مفرط
• بالا رفتن سطح پتاسیم: ضربان قلب پایین، نبض ضعیف، ضعف عضلانی، احساس گز گز
• مشکلات  جدید  کلیوی: مقادیر کم ادرار یا بند آمدن آن، ادرار دشوار یا دردناک، تورم در پا یا مچ آن، احساس خستگی یا تنگی نفس

چه داروهای دیگری بر روی ساکوبیتریل – والزارتان اثر می گذارند؟

• لیتیم
• هر گونه داروی فشار خون یا قلبی دیگر
• قرص های مدر یا ادرار آور
• داروها یا مکمل های معدنی حاوی پتاسیم
• دارو های مسکن گروه NSAIDs:  ایبوپروفن ، ناپروکسن ، سلکوکسیب، دیکلوفناک، ایندومتاسین، ملوکسیکام و غیره

هولترمونیتورینگ یک روش ساده و بی خطر در ثبت نوار قلب برای مدت ۴۸-۲۴ ‏ساعت است . ۵ یا ۷ الکترود کوچک به قفسه سینه بیمار وصل شده و الکترودها به وسیله ‏سیم به دستگاه هولتر به ابعاد یک واکمن متصل می شود. دستگاه هولتر در جیب بیمار و ‏یا یک کمربند قرار داده شده و بیمار فعالیت روزانه خود را انجام می دهد. در طی این ‏مدت نوارقلبی بیمار در حافظه دستگاه ثبت می شود و پس از مراجعه مجدد بیمار این ‏نوار قلبی طولانی مدت توسط پزشک مشاهده و تفسیر می شود.‏

هولتر ریتم قلبی

موارد استفاده هولتر مانیتورینگ

1. بیشترین کاربرد هولترمونیتورینگ در مواقعی است که بیمار ازحملات طپش قلب و یا ‏ضربان تند قلب شاکی می باشد‎ ‎ولی در هنگام ویزیت پزشک الکتروکاردیوگرام طبیعی داشته ‏وطپش قلب بیمار برطرف شده است.
2. در صورتی که بیمار حملات مکرر طپش قلب ‏داشته باشد (مثلا هر ۲۴ یا ۴۸ ساعت یکبار) هولترمونیتورینگ امکان ثبت الکتروکاردیوگرام ‏در هنگام طپش قلب و تشخیص صحیح نظمی  را فراهم می نماید .
3. کاربرد دیگر ‏هولترمونیتورینگ در بیماران مبتلا به حملات سنکوپ (غش) و یا سرگیجه های شدید ‏می باشد. الکتروکاردیوگرام ثبت شده در ‏هنگام سنکوپ (در صورت وقوع) تشخیص صحیح را برای پزشک تسهیل می سازد.‏

درحال حاضر اغلب دستگاههای مصرفی مجهز به دستگاه اخطار دهنده (event marker) برای تغییرات غیر طبیعی می باشند این دستگاه دارای دکمه ای است که وقتی بیمار علائمی از قبیل درد قفسه سینه ، سنکوپ ، یا طپش قلب پیدا کرد آنرا فشار می دهد . این نوع مانیتور بعنوان یک ثبت کننده تغییرات غیر طبیعی محسوب می گردد.

بیشتر ثبت کننده ها ریتم را بلافاصله قبل از فعال شدن ضبط کرده و ذخیره می کنند .مانتیور هولتراساسا برای تعیین بی نظمی های قلب وارتباط این بی نظمی با علائمی نظیر گیجی (dizziness) وسنکوپ ، طپش قلب ودرد سینه به کار می رود همچنین این مونیتور در بررسی کارایی پیس میکرها وتاثیر داروهای ضد آریتمی کاربرد دارد.

پس ا ز به پایان رسیدن زمان مقرر شده که معمولا ۲۴ یا ۷۲ ساعت است مونیتور از بیمار جدا شده و توسط کامپیوتر تفسیر می شود که قادر است هرنکته غیر طبیعی را که درمدت تست روی داده نشان دهد. سپس جواب تست با توجه به دفعات وشدت حوادث غیر طبیعی قلب به خصوص در ارتباط با علائم بیمار گزارش می شود .

چه بیمارانی هولتر مانیتورینگ نمیشوند؟

- بیمارانی که قادر به همکاری درنگهداشتن لید مونیتور روی بدن خون نمی باشند .

- بیمارانی که نمی توانند یادداشت دقیقی از فعالیت ها واتفاقات تهیه کنند .

نکاتی  که باید توجه شود:
- علائم مشاهده شده را ثبت کنید.
- اگر هرگونه اختلالی درمونیتور هولتر اتفاق افتاد آن را در یادداشت های خود بنویسد .
- مطمئن باشید که منشاء جریان های الکتریکی از بیمار است وهیچ گونه تحریکات الکتریکی توسط دستگاه بر وی اعمال نمی شود .

- حین هولترمانیتورینگ قلب حمام نکنید .
- استفاده از وسایل برقی (از قبیل مسواک برقی ، ریش تراش برقی ) را به حداقل برسانید چون می تواند روی نوار EKG تاثیر بگذارد.

بهتر است هنگام مانیتورینگ تا حدامکان از موبایل استفاده نشود چون پارازیت ایجاد می شود.
نکات قابل توجه حین انجام تست
- در صورت بوجود آمدن هرگونه مشکلی با پزشک تماس بگیرید یا با بخش مربوطه هماهنگی های لازم را بعمل آورید.
بعد از اتمام هولتر:
- لیدهای هولتر از بیمار جدا میشود.

- فلاش رکورد جهت تهیه گزارش ECG به رایانه وصل میشود.

- پزشک الکتروفیزیولوژی بعد از تهیه    گزارش جواب را ثبت می نماید.

- بعد از آماده شدن جواب به بیمار تحویل داده میشود.

واحد آموزش سلامت

مرکز آموزشی درمانی و تحقیقاتی قلب و عروق شهید مدنی تبریز

وارفارین یک داروی ضدانعقاد و ضد تشکیل لخته می باشد که به باز نگه داشتن عروق خونی و حفظ گردش خون اعضاء حیاتی بدن کمک می کند. قرص وارفارین بیشتر به شکل ۵ میلی گرم صورتی رنگ و۵/۲میلی گرم سفید رنگ موجود می باشد، اگرچه انواع مختلف از اشکال ۱ تا ۱۰ میلی گرمی آن وجود دارد.

در پیشگیری از تشکیل لخته و مواردی که احتمال تشکیل لخته و ورود آن به جریان خون وجود داشته باشد از جمله در برخی بی نظمی های ضربان قلب، درمان انسداد رگ های قلب یا سکته قلبی، پس از عمل تعویض دریچه های قلب، آمبولی ریوی، ترومبوز سیاهرگ های عمقی و سایر مشکلات پزشکی.

مقدار مصرف وارفارین چگونه تنظیم می شود؟

بسته به شرایط بیمار و نوع بیماری میزان مصرف وارفارین متفاوت است. میزان دارو توسط پزشک معالج و براساس آزمایشات PT و INR تنظیم می شود. در موارد استفاده از وارفارین طبق نظر پزشک معالج، INR معمولاً در حدود ۲ تا ۵/۳ نگه داشته می شود.

عوارض وارفارین

توصیه های لازم جهت اثر بهتر داروها

• مصرف دارو را خودسرانه کاهش یا افزایش ندهید.
• جهت تنظیم دقیق دارو، اطلاعات مربوط به آزمایش INR و مقادیر مصرف وارفارین را در یک دفترچه به صورت منظم یادداشت کنید.
• در مراجعه به پزشک، دفترچه وارفارین خود را به همراه داشته باشید.
• دارو را در ظرف در بسته و دور از نور نگهداری کنید و همچنین از دسترس اطفال دور نگه دارید.
• سعی کنید حداقل ذخیره مصرف چند روزه داروی خود را به همراه داشته باشید(به ویژه در مسافرت).
• دارو را در ساعت مشخصی از روز مصرف کنید.
• بهتر است وارفارین همزمان با غذا یا داروهای دیگر مصرف نشود تا سرعت جذب و زمان اثر آن مختل نگردد.
• در صورت بروز ناراحتی گوارشی می توانید دارو را همراه با غذا مصرف کنید.

در صورت فراموش کردن یک نوبت دارو، به علت خطر خونریزی، مصرف روز بعد را دو برابر نکنید.

• مصرف عذاهای حاوی ویتامین کا مثل سبزیجات برگ سبز، گل کلم، کلم و کاهو باعث کاهش اثر دارو می شود. بنابراین از کاهش یا افزایش ناگهانی مصرف این غذاها اجتناب کنید، در واقع مقادیر مصرفی روزانه این دسته از غذاها باید ثابت باشد تا سطح دارو در خون ثابت بماند.
• از مصرف مشروبات الکلی بپرهیزید.
• دارو را دقیقاً طبق دستور استفاده کنید، با کوک کردن یک ساعت می توانید از فراموش کردن دارو جلوگیری کنید.
• روش های موثر پیشگیری از بارداری را به کار ببندید و حاملگی و شیردهی را حتماً به پزشک خود اطلاع دهید.
• قبل از انجام هر مداخله درمانی مثل دندانپزشکی، جراحی و غیره حتماً مصرف وارفارین را به پزشک خود اطلاع دهید.
• کارت شناسایی یا دستبند مبنی بر مصرف وارفارین را همیشه به همراه داشته باشید.
• شروع هر داروی جدید و قطع مصرف داروی قبلی را حتماً به پزشک خود اطلاع دهید.
• از مصرف هر داروی دیگر مثل آسپرین، ویتامین ها، مسکن ها، مکمل ها مانند امگا ۳ بدون مشورت با پزشک خودداری کنید.
• در زمان مصرف دارو و تا ۵ روز بعد از قطع آن، از اهداء خون بپرهیزید.

• چنانچه سایر پزشکان دارویی را برای شما تجویز می کنند به آنها اطلاع دهید که در حال مصرف وارفارین می باشید.
• اثر ضدانعقاد وارفارین، تحت تاثیر داروهای ضداسید، ضد حساسیت، آسپرین، روغن های معدنی، داروهای ضدبارداری خوراکی قرار می گیرد. مصرف هم زمان این داروها باید توسط پزشک معالج توصیه گردد.
• در صورت ترک سیگار به پزشک اطلاع دهید. زیرا ممکن است دوز دارو نیاز به تغییر داشته باشد.

موارد منع مصرف وارفارین

• بارداری، هموفیلی، جراحی اخیر روی چشم یا مغز، خونریزی فعال از دستگاه های گوارشی، ادراری یا تنفسی، بیماری های کبدی شدید، خونریزی مغزی و فشارخون های کنترل نشده.

توصیه هایی جهت کاهش خطر خونریزی

• از فعالیت های خطرناک که احتمال ضربه و فشار وجود دارد مثل ورزش های رزمی اجتناب کنید.
• با استفاده از میوه و سبزی تازه، انجام فعالیت های ورزشی مجاز(پیاده روی و شنا) و مصرف میزان کافی مایعات از بروز پبوست جلوگیری کنید.
• از دستکاری و تخلیه بینی با فشار زیاد خوددای کنید.
• به جای تیغ از ریش تراش برقی استفاده کنید.
• از مسواک نرم استفاده کنید و با دقت و به آرامی مسواک بزنید. جهت تمیز کردن دندان ها از خلال دندان و اجسام نوک تیز استفاده نکنید.
• پابرهنه راه نروید و در استفاده از وسایل تیز و برنده مراقب باشید.

هرگونه مصرف نابجای دارو، می تواند به ضایعات خطرناک و جبران ناپذیر منجر شود. در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر سریعاً به پزشک یا مرکز درمانی مراجعه کنید.

• خونریزی طولانی تر از حد معمول از زخم
• خونریزی از دهان، لثه یا بینی
• خلط و سرفه خونی
• کبودی و خونمردگی وسیع
• افزایش خونریزی قاعدگی
• ادرار تیره رنگ یا خونی
• مدفوع خونی یا قیری رنگ
• پیدا شدن نقاط ریز قرمز رنگ بر روی پوست
• سردرد شدید
• درد ناگهانی شکم و کمر
• · یرقان (زردی)

مصرف وارفارین باید با دقت فراوان انجام شود،

زیرا مصرف کمتر از حد نیاز باعث ایجاد لخته و

مصرف بیش از حد آن موجب خونریزی های خطرناک می شود.

هیچ راهی بجز چک آزمایش INR  برای تنظیم سطح درمانی وجود ندارد.

سطح درمانی دارو تحت تاثیر مواد غذایی مصرفی و نیز  متابولیسم بدن بوده و باید  بصورت مکرر و دوره ای آزمایش تکرار شود.

واحد آموزش بیمار

مرکز آموزشی درمانی و تحقیقاتی قلب و عروق شهید مدنی تبریز

بیش از نیمی از مرگهای ناشی از بیماری شریان کرونر به علت مرگ ناگهانی است که یکی از علتهای آن به هم خوردن فعالیت الکتریکی قلب میباشد.یکی از روشهای تشخیص اتوماتیک و ختم بی نظمی های قلبی استفاده از دفیبریلاتور قابل کاشت ( در اصطلاح عامیانه باتری شوکر) در بدن میباشد. این دستگاه شامل یک ژنراتور شوک ، سیم حس کننده تعداد ضربان و سیم مخصوص شوک الکتریکی به قلب می باشدکه با تشخیص و دادن شوک به آنهاپایان میدهند.

ICD

نحوه تعبیه‎ ICD‎

در صورتی که بنابر تشخیص پزشک متخصص قلب، بیمار کاندید تعبیهICD ‎‏ ‏‎ ‎باشد، ابتدا در ‏بیمارستان بستری می شود. آزمایشات لازم به عمل می آید  . قبل ‏از انجام عمل فرد باید به مدت ۸-۶ ساعت ناشتا باشد. عمل تعبیه ‏ICD‏  در اطاق آنژیوگرافی ‏انجام می شود. بیمار بر روی تخت مجهز به دستگاه تصویر برداری با اشعهX‏ ‏خوابیده و کنترل فشار خون و وضعیت قلبی و وضعیت تنفسی به صورت دائم ‏انجام می شود. پزشک انجام دهنده عمل در شرایط کاملاً استریل ، پوست ناحیه (معمولاً ‏ناحیه زیر ترقوه چپ) را بی حس کرده و با سوزن مخصوص، سیاهرگ بزرگ این ناحیه را پیدا ‏کرده و پس از برش پوست، سیم ‏ICD‏  را وارد این سیاهرگ  می کند. سپس با استفاده ‏از دستگاه مخصوص، سیم ها را به دهلیز و بطن راست هدایت کرده و در محل مناسب ‏قرار می دهد. پس از اطمینان از عملکرد صحیح سیم در محل قرار داده شده، سیم به عضلات ‏زیر پوستی دوخته شده و انتهای آزاد آن به ژنراتور ‏ICD‏ وصل می شود. ژنراتور از طریق ‏برش ایجاد شده در زیر پوست گذاشته شده و پوست دوخته می شود. مدت زمان تعبیه ‏ICD‏ ‏به طور متوسط یک تا یک و نیم ساعت است.علیرغم بیحسی موضعی، احساس مختصر ناراحتی مخصوصاً در هنگام وارد ‏کردن سوزن به نواحی عمقی، غیرقابل اجتناب است. پس از خاتمه تعبیه ‏ICD‏ لازم است ‏عملکرد صحیح دستگاه مورد ارزیابی دقیق قرار گیرد پس از ایجاد بیهوشی سبک توسط تکنیسین بیهوشی، ‏ICD‏ با تحریکات برنامه ‏ریزی شده بی نظمی ها را در قلب بیمار ایجاد می نماید.

پس از ایجاد بی نظمی بطنی، ‏‎ ICD‏ ‏در صورت عملکرد صحیح ، آن را تشخیص داده و خاتمه می دهد. این تست جهت تنظیم ‏پارامترهای ‏ICD‏ صورت گرفته تا در صورت ایجاد آریتمی در آینده، احتمال شکست درمان ‏نزدیک به صفر باشد. ‎

مراقبتهای لازم پس از تعبیه‎ ICD‎

پس از خروج از آتاق آنژیو بیمار به بخش منتقل می شود و تا ۲۴ ساعت استراحت مطلق داشته و یک کیسه حاوی شن بر روی پانسمان قرار ‏داده می شود تا با اثر فشاری خود مانع از تجمع خون زیر پوستی شود. آنتی بیوتیک های ‏تزریقی و داروهای مسکن جهت تسکین درد بعد از برطرف شدن بیحسی طبق صلاحدید ‏پزشک در طی مدت بستری تجویز می شود‎.‎‏ عکس قفسه سینه نیز برای تأیید محل مناسب ‏ICD‏ و مشخص شدن عوارض احتمالی، معمولاً روز بعد از عمل انجام می شود. اندام فوقانی ‏که در سمت محل کاشت  ICD‎است در طی ۲۴ ساعت اول باید کاملاً  بی حرکت ‏باشد(جهت جلوگیری از جابجا یی سیم درطی این مدت).

‏ نکته مهم: خشک بودن محل پانسمان تا مدت یک هفته است. نفوذ آب به محل برش پوستی ‏در طی این مدت احتمال عفونت را افزایش میدهد و باید از آن اجتناب شود. مراجعه مجدد ‏بیمار ۲ هفته بعد از عمل، جهت مشاهده برش پوستی و کشیدن بخیه ها (در صورت استفاده از ‏بخیه های پوستی) می باشد. ممکن است در طی این مدت آنتی بیوتیک خوراکی برای بیمار ‏تجویز شده باشد. در صورت مشاهده تورم غیر عادی و یا خروج خونابه و یا ترشحات چرکی ‏از محل برش پوستی، بیمار باید سریعاً به پزشک متخصص مراجعه کند. ظاهر محل ‏ICD‏ ‏ممکن است در  طی روزهای اول برای بیمار نگران کننده باشد ولی معمولاً پس از گذشت ‏چند هفته این محل ظاهر مناسب بدست می آورد.

تعبیه ‏ICD‏ برای حفظ جان فرد بوده و زندگی این فرد کاملاً طبیعی می باشد. تنها محدودیت ‏فرد، استفاده از حرکات شدید از اندام فوقانی طرف تعبیه ‏‎ ICD‎‏ و بالاتر بردن بازو بیش از ۹۰ ‏درجه است. با توجه به این مسئله ‏ICD ‎‏ در سمتی کاشته می شود که فرد استفاده کمتری از ‏آن اندام دارد ( معمولا دست چپ). در ‏صورت ایجاد غش (سنکوپ) بدون شوک ‏ICD‏ ویا شوکهای متوالی، مراجعه به مرکز ‏تخصصی و بررسی ‏ICD‏ موکداً توصیه می شود. آنالیز دوره ای ‏ICD‏ در تشخیص زود ‏هنگام اختلالات ‏ICD‏ بسیار کمک کننده است.

پایان عمر باتری ‏ICD‏

ذخیره باتری ‏ICDهای فعلی معمولا برای ‏۷-۶ سال کافی است.کارخانه سازنده معمولا”روی جعبه ICD طول عمر باطری را ذکر می کند. با این حال این مقدار ‏بستگی به میزان شوک های‎ ‎داده شده و ضربان سازی توسط ‏ICD‏ و ولتاژ تنظیم شده آن ‏دارد. در صورتی که قلب بیمار کاملاً وابسته به پیس میکر بوده و فعالیت زیاد وی منجر به ‏سرعت بالای ضربان سازی شده باشد و یا در مواردی که به علت مقاومت بالاتر بافت قلب ‏نیاز به تنظیم ولتاژ بالاترپیس میکر باشد قطعاً طول عمر باتری کمترخواهد بود. در هر بار ‏مراجعه جهت آنالیز طول عمر باقی مانده ‏ICD‏ به صورت تخمینی توسط متخصص ارائه می ‏شود.‏

تعویض ژنراتور ‏ICD‏

‎در صورتی که عمر باتری ‏ICDرو به پایان باشد عمل تعویض ژنراتور انجام می شود. ‏این عمل مشابه عمل تعبیهICD‏ است با این تفاوت که لیدها از قبل وجود داشته و فقط ‏ژنراتور قبلی با یک ژنراتور جدید تعویض میشود. در موارد کمی که آسیب لید و یا ‏عفونت دیررس ‏ICD‏ ایجاد شده باشد ممکن است نیاز به خارج کردن اجزاء ‏ICD‏ و تعبیه ‏مجدد در همان محل و درموارد عفونت در طرف مقابل باشد. ‏

ICD و پرهیز از محیطهای حاوی امواج الکترومغناطیسی

امواج شدید الکترومغناطیسی مانند آنچه توسط دستگاه ‏MRI‏ و یا در نزدیکی دکلهای فشار ‏قوی وجود دارد فعالیت ‏ICD‏ را به صورت موقت و گاهاً دائم مختل می کند و باید مورد ‏اجتناب قرار گیرند. از نزدیکی زیاد به دستگاه های جوشکاری نیز باید پرهیز شود. رادیو ‏تراپی درمانی نیز می تواند منجر به اختلال دستگاه شود اگرچه در موارد غیرقابل اجتناب با ‏مشاوره الکتروفیزیولوژیست قابل انجام است. عبور از دستگاه های ایمنی فرودگاه ها معمولاً ‏بی خطر است ولی تجسس دستی بیمار با استفاده از ‏wand‏ خطر ساز بوده و باید به مسئولین ‏زیربط اطلاع داده شود. ضمنا دزدگیرهای مورد استفاده در منازل و یا اتومبیل ها، بالقوه برای ‏عملکرد ‏ICD‏ خطرساز بوده و مجاورت طولانی با آنها باید مورد اجتناب باشد.

‏استفاده از موبایل و یا تلفنهای دیجیتالی خطر عمده ای نداشته و برای بیمار قابل استفاده می ‏باشند. نکته مهم یادآوری وجود ‏ICD‏ در هرمراجعه به پزشک و مخصوصاً در صورت جراحی می باشد.

آنالیز دوره ای ‏ICD‏

عملکرد ‏صحیح ‏ICD‏ و میزان باقی مانده از عمر باتری مورد ارزیابی قرار گرفته، بی نظمی های ثبت ‏شده توسط دستگاه و درمانهای انجام شده بررسی و برنامه ریزی ‏ICD‏ بر اساس نیاز فرد انجام ‏می شود .

اولین آنالیز روز بعد از تعبیه ‏ ICD و آنالیز بعدی ۶ هفته بعد انجام می شود. آنالیزهای بعدی معمولا هر ۶ ماه صورت ‏می گیرد.

واحد آموزش سلامت

مرکز آموزشی درمانی و تحقیقاتی قلب و عروق شهید مدنی تبریز